Chungking Express

Chungking Express

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

1994
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Χονγκ Κονγκ
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γουόνγκ Καρ-Γουάι
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Γουόνγκ Καρ-Γουάι
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Τόνι Λιουνγκ, Μπριζίτ Λιν, Τακέσι Κανεσίρο, Φέι Γουόνγκ, «Πίγκι» Τσαν
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Κρίστοφερ Ντόιλ, Λάου Γουέι-Κιάνγκ
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Φράνκι Τσαν, Ρόελ Α. Γκαρσία
    ΜΟΝΤΑΖ: Γουίλιαμ Τσανγκ, Χάι Κιτ-Γουέι, Κουάνγκ Τσι-Λιανγκ
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Rosebud
    <ARTICLE TITLE/>

Περίεργο πράγμα. Όσο βρίσκεσαι μέσα στην αίθουσα - σχεδόν - τη διασκεδάζεις. Κι όταν βγαίνεις έξω, κουβαλάς κάτι από την ταινία μέσα σου. Κάτι που «αναπνέει» στη σκέψη σου, σαν να 'ναι δικό σου! Εκεί, αρχίζεις να μονολογείς...

Από τον Ηλία Φραγκούλη

Δύο ιστορίες, δύο μπάτσοι. Πρώτος, ο υπ' αριθμόν 223, «θρηνεί» το χωρισμό του με τη Μέι (τον εγκατέλειψε 1η Απριλίου...), καταναλώνοντας απίστευτες ποσότητες ανανά σε κονσέρβα, με ημερομηνία λήξης την 1η του Μάη (η ημερομηνία των γενεθλίων του). Ένα βράδυ καταλήγει σε ένα μπαρ, αποφασισμένος να ερωτευθεί την πρώτη γυναίκα που θα δει να μπαίνει! Δηλαδή, μια μυστηριώδη Κινέζα που φορά ξανθιά περούκα, καπαρντίνα και γυαλιά ηλίου (τα τελευταία για την περίπτωση βροχής ή ηλιοφάνειας, αντίστοιχα...).

Δεύτερος, ο υπ' αριθμόν 663, όπως και ο 223, συχνάζει στο Midnight Express, μία καντίνα όπου η αγαπημένη του θα στείλει το αποχαιρετιστήριο γράμμα της, μαζί με το κλειδί του διαμερίσματός του. Παραλήπτης, όμως, γίνεται στα κλεφτά η Φέι, η νεαρή σερβιτόρα που έχει ερωτευθεί τον 663 και προσπαθεί να αλλάξει τη ζωή του, κάνοντας, αρχικά, άνω-κάτω το διαμέρισμά του!

... θα ανακαλύψετε τον Γουόνγκ Καρ-Γουάι και την πιο φρέσκια σκηνοθετική ματιά που είδαμε τα τελευταία χρόνια

Κατά έναν παράδοξο τρόπο, λοιπόν, το «Chungking Express» αποτελείται από δυο ερωτικές ιστορίες. Παράδοξο, γιατί στο σινεμά είχαμε ξεχάσει να βλέπουμε τον έρωτα σαν μια τόσο στιλάτη επίδειξη ακροβασίας μεταξύ ρομαντικής μελαγχολίας και χιούμορ. Με ήρωες μονότονα πραγματικούς, που γίνονται «εκκεντρικοί» μέσα από τα σημάδια του έρωτα. Τέσσερις χαρακτήρες που μοιράζονται την «πένθιμη» ανησυχία της ημερομηνίας λήξης και την ανικανότητα να παρατηρήσουν τις αλλαγές που φέρνει αυτό το συναίσθημα στη ζωή τους, σε δύο αντίστοιχες περιπτώσεις «ζευγαρώματος». Οι εμπειρίες τους ξεχωριστές, οι νευρώσεις τους, όμως, παράλληλες.

Θα συναντηθούν; Μοιραία. Πόσο θα αντέξουν μαζί; Αυτό θα χρειαστεί να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Ταυτόχρονα, θα ανακαλύψετε τον Γουόνγκ Καρ-Γουάι και την πιο φρέσκια σκηνοθετική ματιά που είδαμε τα τελευταία χρόνια, με αισθητική και άποψη λόγου, τοποθετημένα στα '90s και χωρίς ταμπέλα εθνικού σινεμά. Το Χονγκ Κονγκ χρησιμοποιείται σαν ένας τυχαίος χώρος δράσης, για ήρωες οι οποίοι ζουν με κοινούς πλανητικούς ρυθμούς, πράγμα που βοηθάει την ταύτισή του κάθε θεατή μαζί τους. Κυρίαρχο στοιχείο της ταινίας, η εμμονή στο voice-over.

μοντέρνο «έπος» για τους μοναχικούς ήρωες της καθημερινότητας, που ο χρόνος βαραίνει με συναισθήματα και αναμνήσεις

Οι ήρωες «μονολογούν» σκεπτόμενοι ή πιάνουν ακόμα και κουβέντα σε άψυχους «χαρακτήρες» (όπως ο 663, στο σαπούνι που... λιώνει και στη μόνιμα «δακρυσμένη» πετσέτα που στάζει!), με μία αυτοσαρκαστική διάθεση, αρκετή για να κάνει από μόνη της τη θέαση του «Chungking Express» διασκεδαστική. Το παιχνίδι της αφήγησης λειτουργεί με το υποσυνείδητό μας και μετά το τέλος της ταινίας, ίσως γιατί σήμερα κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το γεγονός ότι - έστω και από αμηχανία - μονολογεί με τον εαυτό του ή ανοίγει νοητό διάλογο με τη «φωνή» των εμπιστευτικών του σκέψεων...

Αυτή η σύγχρονη ψύχωση των μοναχικών στιγμών μας, μέσα από την ταινία, προσφέρει μια ερεθιστική απόλαυση, που έχει την τύχη να συνοδεύεται από εντυπωσιακές εικόνες κι ένα φρενήρη ρυθμό, τα οποία συνδυάζονται ιδανικά με τα πρωτότυπα jump-cuts της πρώτης ιστορίας. Δυναμική δουλειά με την κάμερα (σχεδόν πάντα στο χέρι), σενάριο γεμάτο ατάκες που αξίζει να συγκρατήσετε, ερμηνείες με αφελή άνεση (η πρωτοεμφανιζόμενη - τραγουδίστρια στην πραγματικότητα - Φέι Γουόνγκ θα σας αφήσει «τραύματα»...), ποπ αισθητική και «γκονταρική» ελευθερία, συνθέτουν αυτό το μοντέρνο «έπος» για τους μοναχικούς ήρωες της καθημερινότητας, που ο χρόνος βαραίνει με συναισθήματα και αναμνήσεις. Σίγουρα, μια από τις πιο απροσδόκητες κινηματογραφικές εκπλήξεις της χρονιάς κι ένας σκηνοθέτης που θα προσέχουμε στο μέλλον.

Η κριτική της ταινίας «Chungking Express» δημοσιεύθηκε στο τεύχος 67 του Περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ (Απρίλιος 1996).

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Chungking Express
  • Chungking Express