Κοκομπλόκο

Blockers

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2018
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΗΠΑ
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κέι Κάνον
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Μπράιαν Κεχόε, Τζιμ Κεχόε
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Λέσλι Μαν, Τζον Σίνα, Κάθριν Νιούτον
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Ρας Άλσομπρουκ
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Ματέο Μεσίνα
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 102'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP
    <ARTICLE TITLE/>

Τρεις γονείς μαθαίνουν κατά λάθος πως οι έφηβες κόρες τους ετοιμάζονται να χάσουν την παρθενιά τους στον επικείμενο χορό αποφοίτησης και είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για να τις αποτρέψουν. Πίσω από το προοδευτικό προφίλ του, το «Blockers» αποδεικνύεται λιγότερο ανοιχτόμυαλο από όσο θα περίμενε κανείς καθώς προσπαθεί να προσεγγίσει την ως επί το πλείστον αθέατη (κινηματογραφικά) πλευρά της γυναικείας πρώτης φοράς.

Από τον Νεκτάριο Σάκκα

Τρεις γονείς διαβάζουν κατά λάθος τα μηνύματα που ανταλλάσσουν οι κόρες τους, στα οποία δηλώνουν αποφασισμένες να χάσουν την παρθενιά τους στον επικείμενο χορό αποφοίτησης. Και επειδή η μεγάλη βραδιά απέχει λίγες μόλις ώρες, αποφασίζουν να λάβουν μέτρα και να κάνουν οτιδήποτε περνά απ’ το χέρι τους προκειμένου να μπλοκάρουν την «πρώτη φορά» των κοριτσιών τους.

Από τα «American Pie» και άλλες ανάλογες αμερικανικές κωμωδίες μέχρι τον «Πρωτάρη» και τα ισραηλινά «Γρανίτα από Λεμόνι», η πρεμούρα του ξεπαρθενιάσματος βρίσκει συχνά και με διάφορους τρόπους πρωταγωνιστικό ρόλο στο σινεμά. Το ζήτημα είναι ότι συνήθως αυτή η θεματική επικεντρώνεται στα αγόρια, ή τέλος πάντων προσεγγίζεται κυρίως μέσα από αυτά. Στην περίπτωση του «Blockers» - ή «Κοκομπλόκο» στα ελληνικά επειδή οι γονείς πάνε να μπλοκάρουν το κοκό (sic) των παιδιών τους - η προσοχή πέφτει σε τρεις έφηβες που ζούνε τη δική τους περιπέτεια προς την απώλεια της πολυθρύλητης παρθενιάς. Και φυσικά στους γονείς τους, οι οποίοι φρικάρουν στο ενδεχόμενο αυτό.

η όποια συμφιλίωση με την πραγματικότητα και αποδοχή από πλευράς των γονιών που το «Blockers» ευαγγελίζεται, γίνεται με σιωπηρό αντάλλαγμα την καθησυχαστική για εκείνους επιβεβαίωση πως τα κορίτσια τους είναι αρκετά ώριμα και ξέρουν τι περίπου τους γίνεται ή τι (να) κάνουν.

Από τις τρεις νεαρές, η Τζούλι (η Κάθριν Νιούτον του «Big Little Lies») είναι η πιο περπατημένη στο ερωτικό παιχνίδι και εκείνη που υπό μία έννοια δίνει μια έξτρα ώθηση στις άλλες δύο να κινητοποιηθούν. Η Κέιλα (Τζεραλντίν Βισβανάταν είναι η αθλήτρια της παρέας και η Σαμ (Γκίντεον Άντλον) η πιο εσωστρεφής, κάτι που έχει να κάνει ως ένα βαθμό με τις σεξουαλικές ανησυχίες που διστάζει να εκφράσει στον άμεσο περίγυρό της. Περνώντας αντίστοιχα στους γονείς τους, η Λίζα (Λέσλι Μαν) είναι μια μητέρα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της και θέλει να λέγεται φιλελεύθερη - αλλά δεν είναι. Ο Μίτσελ (Τζον Σένα) με την όψη πεζοναύτη, είναι ο κλασικός υπερπροστατευτικός μπαμπάς που έχει τον συντηρητισμό του για σημαία. Και τέλος έχουμε τον Χάντερ (Άικ Μπάρινχολντζ), έναν ανώριμο τύπο που πλασάρει το πρότυπο του cool μπαμπά ενώ στην πραγματικότητα η σχέση του μαζί της ήταν περιορισμένη.

Προχωρώντας στα ενδότερα της ταινίας της Κέι Κάνον, της σεναριογράφου των «Pitch Perfect» που για πρώτη φορά καταπιάνεται με τη σκηνοθεσία, το βασικό ερώτημα είναι αν ως κωμωδία εκπληρώνει τον σκοπό της, να είναι δηλαδή αστεία και ευρηματική. Δυστυχώς, οι προσδοκίες για μια φρέσκια κωμωδία με θέμα την πρώτη φορά ιδωμένη μέσα από τη ματιά των κοριτσιών διαψεύδονται και μάλιστα ηχηρά, καθώς είναι πραγματικά ελάχιστες οι στιγμές που το «Blockers» πιάνει τον θεατή εξαπίνης, ενώ ακόμα κι αυτές, είναι της λογικής του σλάπστικ και έχουν περισσότερο να κάνουν με τους δευτεραγωνιστές γονείς και τα δικά τους ερωτικά παιχνίδια και συμπλέγματα.

Φυσικά ενδεχομένως να αντιτείνει κανείς πως το «Blockers» βάζει ακόμα ένα λιθαράκι στη mainstream αμερικανική κωμωδία σε ό,τι αφορά την queer πτυχή της ιστορίας που πραγματεύεται. Όμως πέραν αυτού, η ίδια η υποτίθεται προοδευτική φιλοσοφία που διέπει την ταινία περιέργως αυτοακυρώνεται, όταν οι νεαρές πρωταγωνίστριες έρχονται με την τελική στάση τους να δώσουν ένα αθέλητο άλλοθι στη συντηρητικού υποστρώματος άποψη που εξυψώνει την εξέχουσα σημασία της πρώτης φοράς, δικαιώνοντας εμμέσως και εν μέρει τον παροξυσμό των γονιών τους που προηγήθηκε.

Με άλλα λόγια, η όποια συμφιλίωση με την πραγματικότητα και αποδοχή από πλευράς των γονιών που το «Blockers» ευαγγελίζεται, γίνεται με σιωπηρό αντάλλαγμα την καθησυχαστική για εκείνους επιβεβαίωση πως τα κορίτσια τους είναι αρκετά ώριμα και ξέρουν τι περίπου τους γίνεται ή τι (να) κάνουν. Αφήνοντας έτσι ερωτηματικά για το ποια θα ήταν η στάση τους - και συνεπακόλουθα της ταινίας - αν οι τρεις τελειόφοιτες το είχαν ρίξει έξω χωρίς πολλά πολλά, απλά επειδή έτσι γούσταραν. Κοινώς, ενώ το «Blockers» θέλει να σπάσει πλάκα με τις συντηρητικές αγκυλώσεις που περιστρέφονται γύρω από τη «γυναικεία» πρώτη φορά, στο δια ταύτα αποδεικνύεται πως και το ίδιο δεν είναι θεαματικά λιγότερο αγκυλωμένο σε σχέση με όσα αρτηριοσκληρωτικά σατιρίζει.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Κοκομπλόκο
  • Κοκομπλόκο
Advertisement