Οι Μεταφραστές

Θρίλερ εμπνευσμένο από τον κόσμο της λογοτεχνίας που ξεκινά υποσχόμενα αλλά στην πορεία προσπαθεί να διατηρήσει μυστήριο εις βάρος των χαρακτήρων του. 

Απο τον Τάσο Μελεμενίδη
Οι Μεταφραστές

Φιλμ βασισμένα σε λογοτεχνικά έργα βλέπουμε σχεδόν σε μόνιμη βάση, αντιθέτως με φιλμ βασισμένα όμως στον κόσμο της λογοτεχνίας (που δεν είναι βιογραφίες συγγραφέων) και στο μυστήριο που μπορεί να απορρέει από αυτόν. Οι «Μεταφραστές» ξεκινούν με αυτή την αρχή ως ατού και με έναν ξεκάθαρο και πολύ υποσχόμενο πρόλογο που προοικονομεί το «λάθος» που θα συμβεί σύντομα.

Η ιδέα είναι πως 9 μεταφραστές συμφωνούν να κλειστούν σε έναν απομονωμένο χώρο με σκοπό την ταυτόχρονη μετάφραση στις γλώσσες τους του τελευταίου μέρους ενός διεθνούς best seller που αναμένεται να πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα. Στη «φυλακή» στην οποία βρίσκονται είναι σχεδόν βέβαιο πως κάτι θα πάρει στραβά στην πορεία και αυτό γίνεται σχετικά νωρίς όταν ο εκδότης λαμβάνει ένα μήνυμα που περιέχει κάποιες από τις σελίδες του βιβλίου και την απειλή πως θα δημοσιευτεί ολόκληρο αν δεν ικανοποιηθούν οι οικονομικές απαιτήσεις του εκβιαστή. Θεωρητικά οι μόνοι που ξέρουν το περιεχόμενό του είναι οι μεταφραστές και το κλειστοφοβικό θρίλερ ξεκινά. 

O Ρεζί Ρουανσάρ είχε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο από το γλυκύτατο και στυλάτο «Populaire» του 2012 και όπως ακριβώς έπαιξε τότε με τους κανόνες της ρετρό ρομαντικής κομεντί, προσπαθεί να κάνει το ίδιο από την αρχή με αυτούς του αστυνομικού θρίλερ. Η διαφορά έγκειται στην προσοχή στους χαρακτήρες, καθώς από το αταίριαστο ζευγάρι του ρομάντζου έχει τώρα ένα εκνευρισμένο θύμα και 9 πιθανούς θύτες στους οποίους δε δίνει παρά ελάχιστο χρόνο, κάνοντας πιο ισχνό το υλικό του. 

Προσπαθώντας να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του προλόγου του, ο Ρουανσάρ μετατρέπει τους χαρακτήρες σε πιόνια, φτιάχνει σκηνές αποκλειστικά με σκοπό να θολώσουν τα νερά ακόμη και αν μετά μπορεί να μην βγάζουν νόημα και βάζει ως προτεραιότητα τη συνεχή επιμήκυνση του μυστηρίου εις βάρος των ηρώων του. Η ιδέα του πολύγλωσσου καστ είναι λειτουργική (τον μεταφραστή κάθε χώρας υποδύεται αντίστοιχος ηθοποιός από αυτή τη χώρα, τον Έλληνα υποδύεται ο Μανώλης Μαυροματάκης) αλλά αναξιοποίητη καθώς η ιστορία δε σκαρφαλώνει στον Πύργο της Βαβέλ που είναι μέσα στην ταινία και περιμένει υπομονετικά, αλλά προχωρά με φθηνά τρικ του μοντάζ και με την υπερβολική ερμηνεία του Λάμπερτ Γουίλσον στο ρόλο του εκδότη του περίφημου βιβλίου. Οι εραστές πάντως του λογοτεχνικού μυστηρίου πιθανά να συγχωρήσουν τα ατοπήματα, καθώς δε βλέπουν συχνά τέτοιες ιστορίες, η αλήθεια είναι όμως πως οι «Μεταφραστές» μοιάζουν περισσότερο με χαμένη ευκαιρία. 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ