Essential Cinema #101: «Weekend» (2011) του Άντριου Χέιγκ

Τo cinemagazine συγκεντρώνει μερικές από τις κορυφαίες ταινίες που έγιναν ποτέ και γράφει αναλυτικά γι’ αυτές. Σήμερα μια από τις πιο αφτιασίδωτες, ειλικρινείς καταθέσεις του σύγχρονου σινεμά πάνω στον έρωτα και στο βάσανο της αγάπης.

Από τον Κωστή Θεοδοσόπουλο
Essential Cinema #101: «Weekend» (2011) του Άντριου Χέιγκ

Είναι βράδυ Παρασκευής και ο Ράσελ βρίσκεται καλεσμένος σε ένα σπίτι φίλων, κάπου στο Νότιγχαμ της Αγγλίας. Περνάει λίγο χρόνο μαζί τους αλλά σύντομα σκαρφίζεται μια δικαιολογία και αποδεσμεύεται από την φιλική συγκέντρωση μόνο για να τρυπώσει σε ένα απ’ τα κλαμπ της πόλης. Λίγο πριν το ξημέρωμα, γυρίζει σπίτι του μεθυσμένος και έτοιμος να απολαύσει μια νύχτα ευκαιριακού σεξ με έναν γοητευτικό άνδρα που έχει μόλις γνωρίσει, τον Γκλεν. Κανένας απ’ τους δύο όμως δεν είναι προετοιμασμένος για το Σαββατοκύριακο που έχει μόλις αρχίσει.

Ο Αντριου Χέιγκ, με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ανεβαίνει σε ένα queer σεναριακό άρμα για να δώσει ώθηση στην πλοκή, αλλά στον δρόμο σπάει όλα τα δεσμά της αφήγησης του είδους για να μεταμορφώσει το φιλμ του σε μια οικουμενική κινηματογραφική εμπειρία που αγγίζει χωρίς διακρίσεις. To «Weekend» είναι μια ιστορία αγάπης η οποία ξεκινάει με ένα απλό και απενοχοποιημένο one night stand και συνεχίζεται το επόμενο πρωί με τον Γκλεν να κρατάει ένα μαγνητόφωνο και να προτρέπει τον Ράσελ να του διηγηθεί με κάθε λεπτομέρεια αλλά χωρίς ταμπού όλα όσα θυμάται πως έγιναν το προηγούμενο βράδυ. Με αυτό το «σεξ, αλήθειες και μαγνητοταινίες» εύρημα, ο Χέιγκ επιχειρεί σε πρώτο χρόνο να παρουσιάσει τους χαρακτήρες του, αναδεικνύοντας κυρίως τις κραυγαλέες διαφορές τους. Ο Γκλεν είναι ένας δυναμικός ιδεαλιστής που δεν διστάζει να διατυμπανίζει την υπερηφάνειά του για την σεξουαλική του ταυτότητα. Ο Ράσελ απ’ την άλλη, δείχνει να απολαμβάνει περισσότερο την ηρεμία και μια ψευδαίσθηση ασφάλειας που του παρέχει η εσωστρέφεια.

Το «Weekend» όμως είναι μια ταινία αμείλικτα ρεαλιστική

Σε δεύτερο επίπεδο όμως, αυτή η παράδοξη ηχογράφηση δίνει το έναυσμα για την έναρξη μιας πρωτόγνωρης για τους ήρωες ενδοσκόπησης, ενός ακούσιου στοχασμού ο οποίος πυροδοτείται από την αστείρευτη ενέργεια ενός πάθους εν τη γενέσει του. Η κάμερα του Χέιγκ στέκει απαρατήρητη και παρακολουθεί τους δύο άνδρες με ψυχραιμία. Κινηματογραφεί σιωπηλά τον έρωτα στα σπάργανα και εγκλωβίζει σε καρέ και διαλόγους εκείνα τα μικρά συστατικά που κάνουν την έλξη να θεριεύει και να αψηφά ακόμη και τα πιο απροσπέλαστα εμπόδια. Τι και αν ο Γκλεν ομολογεί στον εραστή του ότι η Δευτέρα θα τον βρει στο Πόρτλαντ των Η.Π.Α. για ένα διετές σπουδαστικό πρόγραμμα; Για τις επόμενες 48 ώρες οι δυο τους θα βυθιστούν σε μια δίνη συζητήσεων, ναρκωτικών, αλκοόλ και παθιασμένου σεξ. Αυτές οι 48 ώρες θα είναι αρκετές ώστε οι φόβοι τους ενός να αντικατοπτριστούν στον άλλον, αρκετές για να αντιληφθούν πως όσο διαφορετικοί και αν μοιάζουν, στην πραγματικότητα τους ενώνει μια σπαρακτική ανάγκη να προσδιορίσουν τον εαυτό τους μέσα στον κόσμο και μετέπειτα να τον μοιραστούν. Ο καθένας τους ξεγυμνώνεται και σταδιακά έρχεται αντιμέτωπος με όσα τον στοιχειώνουν καθώς με κάθε λέξη έρχονται και πιο κοντά και με κάθε φιλί κατανοούν λίγο καλύτερα όσα πραγματικά επιθυμούν.

Το «Weekend» όμως είναι μια ταινία αμείλικτα ρεαλιστική. Αποφεύγει να δώσει απαντήσεις όπως ακριβώς και στην αληθινή ζωή κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Εκεί ακριβώς κρύβεται και η μαγεία της καθώς δεν προσπαθεί να εξηγήσει κάτι που δεν θα εξηγηθεί ποτέ. Απλά το αποτυπώνει λιτά και δυνατά. Έτσι λοιπόν, όταν το Σαββατοκύριακο τελειώσει θα μείνεις να αναρωτιέσαι: «Αυτό είναι το τέλος της ιστορίας ή απλά η αρχή της;». Όπως ακριβώς θα αναρωτιόσουν, αν το είχες ζήσει. 

WEEKEND
Ην. Βασίλειο, 2011
Σενάριο και σκηνοθεσία:
 Άντριου Χέιγκ Φωτογραφία: Ούλα Ποντικος Μουσική: Τζέιμς Έντουαρντ Μπάρκερ Πρωταγωνιστούν: Τομ Κάλεν, Κρις Νιου, Τζόναθαν Ρέις, Λόρα Φρίμαν, Τζόναθαν Ράιτ Διάρκεια: 97'

Πολ Τόμας Άντερσον: Η εμπροσθοφυλακή του σύγχρονου αμερικανικού σινεμάΗ ζοφερή κινηματογραφική κληρονομιά του «Blade Runner»