«Jodorowsky’s Dune»: Tο απόλυτο cult-classic επιστημονικής φαντασίας που δεν έγινε ποτέ

Με αφορμή την κυκλοφορία του «Dune» του Ντενί Βιλνέβ (διαβάστε τη γνώμη μας εδώ), επιστρέφουμε στο «Jodorowsky’s Dune», το ντοκιμαντέρ που ρίχνει φως σε ένα κινηματογραφικό έπος που δεν εκτυλίχθηκε ποτέ.

Aπό την Ανθή Νταουσάνη
«Jodorowsky’s Dune»: Tο απόλυτο cult-classic επιστημονικής φαντασίας που δεν έγινε ποτέ

«Μια ταινία που σου δίνει την παραίσθηση του LSD, χωρίς να κάνεις χρήση LSD... που θα αλλάξει τα νεαρά μυαλά όλου του κόσμου». Έτσι οραματίστηκε ο cult Χιλιανός σκηνοθέτης Αλεχάντρο Χοδορόφσκι το πρότζεκτ του «Dune», που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αν και η περιγραφή θα μπορούσε να ακολουθεί τις περισσότερες ταινίες της χαρακτηριστικής φιλμογραφίας του.

Ο πολυδιάστατος σκηνοθέτης που μπήκε στο πάνθεον των σουρεαλιστών δημιουργών ήδη με τις πρώτες του ταινίες, με την κατά πρόσωπο πρόκληση στο «Φάντο και Λίζ» (1967) , το αξεπέραστο «πλασάρισμα» μιας υπαρξιακής τραγωδίας σα spaghetti western στον «Τυφλοπόντικα» (1970) και τις πνευματικές του αναζητήσεις στο «Ιερό Βουνό» (1973), προσπάθησε από νωρίς, το 1974, να μεταφέρει το «Dune» στο σινεμά. Η απόπειρα δεν ευδοκίμησε, αλλά το ντοκιμαντέρ του Φρανκ Πάβιτς «Jodorowsky’s Dune» έρχεται να μας δώσει μια ιδέα για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί, αν ο Χοδορόφσκι είχε καταφέρει να βρει χρηματοδότηση και συμμαχίες για τη μεταφορά ή καλύτερα τη δική του εκδοχή του sci-fi αριστουργήματος του Φρανκ Χέρμπερτ.

Και υπάρχουν πολλά σινεφίλ πρότζεκτ που δε βρήκαν το δρόμο προς την οθόνη, αλλά ελάχιστα τόσο συναρπαστικά όσο το όραμα του Χοδορόφσκι πάνω στο «Dune».

Με σκίτσα του Ελβετού σουρεαλιστή καλλιτέχνη Χανς Ρούντολφ Γκίγκερ, μουσική από τους Pink Floyd κι ένα καστ που θα περιελάμβανε από τον Μικ Τζάγκερ, ως τον Όρσον Γουέλς και τον Σαλβαδόρ Νταλί (ως τρελό αυτοκράτορα του γαλαξία), η ταινία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς κρίθηκε πολύ ακριβή για την εποχή και ενδεχομένως πολύ αλλόκοτη για την αντίληψη των στούντιο, αλλά τα σκίτσα και τη προπαραγωγή της επηρέασαν την αισθητική των μετέπειτα οροσήμων της κινηματογραφικής επιστημονικής φαντασίας, όπως τα «Alien» και «Blade Runner».

Mε συνεντεύξεις του ίδιου του Χοδορόφσκι, του παραγωγού Μισέλ Σεντού, αλλά και νεότερων κινηματογραφιστών – φαν της καλτ ματιάς του Χιλιανού, όπως ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν, το ντοκιμαντέρ κέρδισε εύσημα μετά το ντεμπούτο του στο Φεστιβάλ των Καννών και στη συνέχεια στο Τορόντο, στο Τέλιουραϊντ, αλλά και στο Fantastic Fest, όπου απέσπασε το βραβείο κοινού και χαρακτηρίστηκε ως μια από τις καλύτερες ταινίες τεκμηρίωσης γύρω από την τέχνη του σινεμά, παρά την αναφορά της σε μια ταινία που δε θα δούμε ποτέ.

Δείτε στο τρέιλερ τι έγινε, ή μάλλον τι δεν έγινε...

Βίντεο: Πώς ο Ντέιβιντ Λιντς άλλαξε το «Dune» από την πρώτη σκηνήΑπό Γκοντάρ μέχρι Τατί, αυτές οι ταινίες ενέπνευσαν τη «Γαλλική Αποστολή» του Γουές Άντερσον