Ήταν κάποτε, όχι πολύ παλιά, μια εποχή που η αλλαγή φυλής (αργότερα και φύλου) στον χαρακτήρα του Ίαν Φλέμινγκ, κουβεντιαζόταν σοβαρά. Ή έτσι νομίζαμε. Πειστήριο της διασημότητας, της σχετικότητας, της ποπ πολιτισμικής βαρύτητας σε οικουμενικό επίπεδο, όπως κι αν το πάρει κανείς, όντως λίγα χρόνια πριν λέγαμε μήπως ένας μαύρος, ένας ασιάτης (ή απλά μια γυναίκα) αναλάβει τον ρόλο. Μετά η ΕΟΝ πούλησε το franchise στην Amazon/MGM και έκτοτε άλλο η διασκέδαση, άλλο η δουλειά.

Και τώρα έρχεται ο Σερ Ίντρις Έλμπα, και αφιερώνει ένα εδάφιο της συνέντευξής του στο GQ για το θέμα. Είναι αρμόδιος; Είναι. Επί μακρόν ήταν βασικός υποψήφιος στις παραπάνω κουβέντες. Και τι λέει; Την αλήθεια.

«Οι φήμες δεν ήταν ποτέ βάσιμες. Πάντοτε αισθανόμουν ότι δεν είναι ρεαλιστικό το ζήτημα. Ο Τζέιμς Μποντ είναι γραμμένος όπως είναι γραμμένος για κάποιο λόγο. Αλλά ήταν κομπλιμέντο που ήμουν στην συζήτηση. Νομίζω επίσης, ρεαλιστικά μιλώντας, ότι κάποιες αγορές δεν θα επιθυμούσαν κάτι τέτοιο. Ο Μποντ είναι γιγάντιος σε όλο τον κόσμο. Και το κοινό δεν ψήνεται με έναν Μαύρο, έναν Αφρικανό, να παίζει τον Μποντ. Δεν είναι αυτό που θέλουν στην κουλτούρα τους. Τελεία. [...] Εκτός αυτού δεν είναι απαραίτητο να αλλάξει ο Μποντ. Είναι τόσο αντι-ρεαλιστικός που μια δόση ρεαλισμού δεν είναι κακή, αλλά ας μην τον κάνουμε και woke. Πιστεύω ότι πρέπει να είναι συνεπής σε αυτό που είναι, τον αποδραστισμό. Μην προσπαθούμε να τον εφαρμόσουμε στο γούστο του κόσμου. Ας είναι απλά ο Μποντ».

Πολύ ωραία, και πολύ σωστά όλα αυτά, κατά τον υπογράφοντα πάντα. Ωστόσο ας μην είμαστε τόοοοσο βέβαιοι ότι ένας ήρωας (πρακτικά) του 1950 πράγματι αντέχει βαθιά μέσα στον 21ο αιώνα, έστω και ήδη τρομακτικά αλλαγμένος (και μάλιστα από την δεκαετία του...'60) από το πώς τον φαντάστηκε κάποτε ο δημιουργός του και τα πλήθη μιας ανεπιστρεπτί περασμένης εποχής.