Όχι δεν θα έχουμε νέο Όσκαρ, ήδη αρκετά είναι (αν και αυτό σηκώνει μια κουβέντα), αλλά θα έχουμε έναν λόγο γιορτής της κινηματογραφικής αίθουσας, του ενός και μοναδικού σπιτιού του σινεμά.

Χθες λοιπόν, 1η Ιουνίου (2026 - για την περίπτωση που μας διαβάζει κάποιος από το χωροχρονικό υπερπέραν), η Ακαδημία Τεχνών κι Επιστημών, ανακοίνωσε ότι μια επιτροπή μελών της θα αποφασίσει τις 50 καλύτερες αίθουσες στον κόσμο - 25 από τις ΗΠΑ, 25 από τον...λοιπό κόσμο, κλασικό αμερικάνικο «εμείς και οι υπόλοιποι».

Υπάρχουν κριτήρια; Υπάρχουν. Είναι η εμπλοκή της κοινότητας, engagement ελληνιστί, είναι η οπτικοακουστική παρουσίαση (με τις λάμπες στο χαμηλό κάτι αθηναϊκά multiplex να το ξεχάσουν), ο Προγραμματισμός, η Ποικιλομορφία/Συμπερίληψη/Προσβασιμότητα, η ιστορική σημασία, ο σχεδιασμός της αίθουσας/φωτισμός/συνθήκες, και τα προνόμια, τα καλούδια δηλαδή που προσφέρει η αίθουσα.

Οι αίθουσες μπορεί να είναι κανονικού προγράμματος/διανομής ή αίθουσες ρεπερτορίου και μπορούν βέβαια να βρίσκονται οπουδήποτε, ναι έστω και εκτός ΗΠΑ, αρκεί να υποβάλλουν εγκαίρως την υποψηφιότητά τους. Ωστόσο η ίδια αλυσίδα δεν μπορεί να υποβάλλει παραπάνω από 10 αίθουσές της. Στις 25 Αυγούστου λήγει η προθεσμία υποβολής.

Ωραία θα ήταν να κρινόταν από την επιτροπή και πώς είναι η αίθουσα που προτείνεται και μετά τις προβολές της ημέρας ώστε να βαθμολογηθεί και η κοινότητα των επισκεπτών της. Αστείο.

Εν πάση περιτπώσει, καλή ιδέα, έχει το γούστο της, που ξέρεις μπορεί κάπου στο βάθος και να συμβάλλει σε μια παιδεία συμπεριφοράς εντός της αίθουσας αυτής.