H Αλίσια Βικάντερ δεν ένιωθε καθόλου προστατευμένη στις ερωτικές σκηνές της στο σινεμά

Με αφορμή την επερχόμενη τηλεοπτική εκδοχή της «Ίρμα Βεπ» του Ολιβιέ Ασαγιάς η Αλίσια Βικάντερ αναφέρθηκε σε περιπτώσεις που έπρεπε να πραγματοποιήσει γυμνή εμφάνιση και η παραγωγή δεν φρόντισε να νιώσει ασφαλής.

Από τον Γιάννη Βασιλείου
H Αλίσια Βικάντερ δεν ένιωθε καθόλου προστατευμένη στις ερωτικές σκηνές της στο σινεμά

Η Αλίσια Βικάντερ πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική εκδοχή της «Ίρμα Βεπ» του Ολιβιέ Ασαγιάς, σε σκηνοθεσία του ίδιου.  Σε μια συνέντευξη της στο βρετανικό Harper’s Bazaar η Βικάντερ αναφέρθηκε στο ζήτημα του νέου επαγγελματικού κλάδου της κινηματογραφικής βιομηχανίας, των ανθρώπων που φροντίζουν ώστε οι ηθοποιοί να αισθάνονται ασφαλείς στις ερωτικές σκηνές, δηλαδή των συντονιστών ερωτικής οικειότητας –μια απόπειρα απόδοσης του intimacy coordinator  στα ελληνικά. Η Βικάντερ δηλώνει έκπληκτη με την κακή έννοια που οι υπεύθυνοι των κινηματογραφικών παραγωγών μόλις πρόσφατα σκέφτηκαν να ορίσουν μια τέτοια θέση στο οργανόγραμμα της κινηματογραφικής επιχείρησης.

«Στην αρχή της καριέρας μου έχω βρεθεί σε καταστάσεις που δεν ήταν καθόλου εντάξει, που δεν ένιωθα προστατευμένη», δηλώνει η Βικάντερ. «Θυμάμαι μια περίπτωση που είχα μια γυμνή σκηνή και ήμασταν στο σετ και όλοι τριγύρω έκαναν τη δουλειά τους και στη μέση υπήρχε μια γυμνή ηθοποιός – εγώ- που παρέμεινε έτσι επί δύο ώρες. Υποτίθεται ότι κάποιος θα έπρεπε να έρθει να με σκεπάσει με μια ρόμπα, μα δεν ήρθε ποτέ. Και δεν το αντιλήφθηκα τότε, είναι κάτι που συνειδητοποίησα αργότερα. Δεν ήταν καθόλου σωστό αυτό, θα έπρεπε να με φροντίσουν. Το γυμνό στο σινεμά δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Δεν μπορείς να αυτοσχεδιάσεις σε μια σκηνή ερωτικής οικειότητας, υπάρχει συγκεκριμένη χορογραφία που πρέπει να ακολουθήσεις. Είναι ό,τι χειρότερο αυτές οι σκηνές. Ναι, έχω κάνει αρκετές ερωτικές σκηνές, έχω εμφανιστεί γυμνή, νιώθω πολύ άνετα με το σώμα μου, αλλά δεν είναι ποτέ εύκολο», καταλήγει η Βικάντερ, ξεκαθαρίζοντας εμμέσως πως η όλη συζήτηση δεν σκοπεύει στη δαιμονοποίηση του γυμνού και του σεξ στην οθόνη, αλλά στη μεταβολή των κινηματογραφικών επαγγελματικών ηθών προς το καλύτερο.