Σε κάποια φάση ο Μπονγκ Τζουν Xο είδε το βιβλίο της Κλαιρ Νουβιάν «The Deep: The Extraordinary Creatures of the Abyss». Κι έπαθε την πλάκα του φαίνεται. Αποτέλεσμα της πάθησης αυτής είναι η γένεση της ιδέας ενός σχεδίου, που τελικά σήμερα προωθείται και ως «σχέδιο ζωής» του, που πάνω από 10 χρόνια τώρα είναι στόχος του. Και όταν με το καλό ολοκληρωθεί θα είναι ίσως το φιλοδοξότερο της καριέρας του - και ίσως η ακριβότερη ταινία που έβγαλε ποτέ η Κορέα, με κόστος περί τα 60 εκατομμύρια δολάρια.
Η ταινία θα λέγεται «Ally» και λογαριάζεται να είναι έτοιμη στο πρώτο μισό του 2027 και να βγει μέσα στο έτος. Στο σενάριο ο Μπονγκ συνεργάζεται με τον Τζέισον Γιου, που έκανε το «Sleep» πριν τρία χρόνια.
Τι θα είναι; Η ιστορία ενός λιλιπούτειου καλαμαριού-γουρουνιού, που ζει στα αχαρτογράφητα βάθη του Νότιου Ειρηνικού και ονειρεύεται να βγει στο ήλιο και να γίνει πρωταγωνιστής ενός ντοκιμαντέρ για την άγρια ζωή. Όταν όμως ένα μυστηριώδες αεροσκάφος βυθίζεται στον ωκεανό ο ειρηνικός του κόσμος τίθεται σε κίνδυνο. Μαζί με τους ζωηρούς και πιστούς φίλους του ξεκινά ένα ασυνήθιστο ταξίδι που θα το βγάλει στην επιφάνεια.
Σας φαίνεται Pixar-ικό; Εξοφθαλμα είναι και μάλιστα θα έχει και έναν animation supervisor της Pixar στην δημιουργική ομάδα του. Στην παραγωγή του επίσης θα βρείτε και άλλους χολιγουντιανούς με προϋπηρεσία σε Shrek, σε Inception σε Dune και πάει λέγοντας. Ακόμα και η πρώτη εικόνα του δεν απέχει από την αισθητική της εταιρείας. Πολύ προσωπικό έργο ζωής δεν είπαμε;
Όλα αυτά βέβαια είναι πταίσματα μπροστά στην αναπαραγωγή μιας ιστορίας με χαρακτήρες που θέλουν να επιτύχουν κάτι σαν αμερικανικό όνειρο, θέλουν να «πρωταγωνιστήσουν», θέλουν «μια θέση στον ήλιο» και λοιπά τέτοια που μπορεί και να κριντζάρουν, όπως νεανικά διατυπώνουμε ανερυθρίαστα, τους πιο ανυποχώρητα σχολαστικούς (βλέπε γκρινιάρηδες) εξ ημών. Και δεν είναι ότι κανείς εδώ έχει ξυπνήσει στραβά. Αλλά τα απόνερα της παγκοσμιοποίησης τα εννοείς μεν, αφού αριθμημένοι ξέφυγαν στ' αλήθεια, αλλά και να σου προωθούν ως πολύ προσωπική μια υπόθεση που έχεις ακούσει (και που δείχνει) τόσο οικεία, και μάλιστα από έναν απωανατολίτη εκπρόσωπο που έχει και μια φήμη παραπάνω, λίγο τσιμπάει.
Επιστροφή σε Memories of Murder λοιπόν, την μακράν καλύτερη ταινία του πολυοσκαρούχου Κορεάτη, θα το δούμε καλά να είμαστε και τούτο, μακάρι και να κάτσουμε να φάμε τα λόγια μας όταν με το καλό μάς διαψεύσει, ως τότε ακριβούτσικο glam αναμάσημα με υπογραφή διαφαίνεται.
