Μεταξύ πολλών άλλων ο Κέιτζ αναφέρθηκε στην σχέση του με σκηνοθέτες των οποίων κάποια πρόσκληση κάποτε απέρριψε. Παραδέχθηκε πως η πράξη του σε όλες τις περιπτώσεις συνοδεύθηκε από μια έκτοτε διαγραφή του από τα κιτάπια τους, αναφέροντας ως παράδειγμα και τον Κρίστοφερ Νόλαν, του οποίου την πρόσκληση για το Insomnia o Κέιτζ δεν είχε αποχδεχθεί. Άλλα παραδείγματα είναι οι Γούντι Άλεν και Πολ Τόμας Άντερσον, όχι όμως και ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, ο οποίος επανήλθε παρά την πρότερη απόρριψη.

«Είναι ο μόνος που επανήλθε με πρόταση για άλλη ταινία. Όλοι οι άλλοι πληγώθηκαν και δεν ξανατηλεφώνησαν ποτέ», ανέφερε ο Κέιτζ.

Κανείς δεν έχασε, κανείς δεν χάθηκε, να πούμε εμείς, αυτές είναι ιστορίες που λιγότερο ή περισσότερο συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή στο Χόλιγουντ. Ιδίως στο Insomnia, να συμφωνήσουμε με τον φίλο μας στο World of Reel, Πατσίνο και Ρόμπιν Γουίλιαμς δεν πήγαιναν πιο πάνω - άσε που ο Νόλαν μπορεί να έβρισκε τον διάολό του αν άρχιζε ο Νικ τα (περισσότερο τότε) δικά του. Από την άλλη, ας φανούμε (παρότι πλήρως λάτρεις Κέιτζ) και ολίγον τι καχύποπτοι και με την περίπτωση του Ράσελ. Αν δεν ήταν τόσο στα κάτω του (με 13 χρόνια αποτυχιών, μερικών ή πλήρων) μπορεί και να είχε άλλη δυνατότητα πρώτης επιλογής στο καστ του.

Αν ωστόσο ο πρακτικά πάντα φορμαρισμένος Νικ Κέιτζ βοηθήσει τον 68χρονο να βρεθεί κοντύτερα στο αριστούργημά του (American Hustle, ασφαλώς), όλα θα είναι καλύτερα με το επικείμενο Madden, το βασισμένο στην ζωή του θρύλου του αμερικανικού ποδοσφαίρου (football, όχι soccer), τον οποίον και ο Κέιτζ υποδύεται.