Πριν από 36 χρόνια ο Κέβιν Κόστνερ, ακόμα ζεν πρεμιέ και όχι απόλυτα εγκαθιδρυμένος καλά-καλά, άλλαζε την σχέση του Χόλιγουντ με την αμερικανική Ιστορία, παρενέβαινε, κατά τον τρόπο του σινεμά, στο πως προσλαμβάνεται η ιστορική πραγματικότητα δια μέσω της μυθοπλασίας. Το Χορεύοντας με τους Λύκους ήταν μια ταινία να ξεκινήσει η νέα κινηματογραφική δεκαετία, ήταν η ταινία που έδωσε νέα πνοή στο ημιθανές Γουέστερν, μια ταινία που είδε όλος ο κόσμος, που πήρε μια αρμαθιά Όσκαρ. Ιστορικά πράγματα, ακμές που το Χόλιγουντ καλά θα κάνει να θυμάται, και μάλλον αρχίζει να το ξανακάνει, αφού περάσαμε την στενωπό που μια πανδημία κατέστησε προς στιγμήν εφιάλτη.
Το Χορεύοντας με τους Λύκους, βέβαια, πριν από αρκετά χρόνια, δημοσίευε στην μορφή της οικιακής ψυχαγωγίας μια τετράωρη εκδοχή, ένα director's cut, το οποίο η είδηση που διαβάζουμε στο ευγενές The Film Stage δεν ξεκαθαρίζει αν είναι το ίδιο. Αναφέρει βέβαια ότι είναι ένα νέο τετράωρο cut, οπότε ίσως πλέον έχουμε επίσημα τρίτη εκδοχή της ταινίας. Βρε τι έχουμε πάθει με τις «εκδοχές μιας ταινίας».
Πάντως είναι τούτη που θα παρουσιάσει πανηγυρικά το φεστιβάλ του Λοκάρνο στην Μεγάλη Πλατεία και την γιγάντια οθόνη του. Η κόπια θα είναι αποκατεστημένη σε 4Κ, έπειτα από μια συνεργασία του εργαστηρίου Cinegrell της Ζυρίχης και του ίδιου του Φεστιβάλ μέσω του σχεδίου Locarno Heritage.
Η ταινία θα διαθέτει λένε 30 λεπτά πρωτόφαντου υλικού, οπότε εδώ έχουμε μια άλλη απορία αφού η ταινία στην πρώτη της εκδοχή, την σωστή ιστορικά, είναι 181 λεπτά. Θα είναι άραγε πιο εκτεταμένες υπάρχουσες σκηνές; Θα το δούμε κι αυτό, κάποια στιγμή θα κάνει την εμφάνισή του σε κάποια πολυτελή έκδοση. Ευελπιστούμε να είναι μια ακόμα έκδοση της ταινίας και να μην εξαφανίσει αυτήν του 1990.
Κι ευελπιστούμε επίσης (αλλά δεν...) ότι το γεγονός θα ανακινήσει ένα ενδιαφέρον οικονομικού/παραγωγικού χαρακτήρα για το τετραμέρες σχέδιο του Κόστνερ με το Horizon του, που το έχει φάει η μαρμάγκα. Έστω και αν η απόφασή του δεν ήταν υποβοηθημένη από κάποια σοφία, αφού έπρεπε οπωσδήποτε να περιμένει να κοπάσει η αντάρα της πανδημικής πλατφόρμας (και να το επεξεργαστεί και λίγο περισσότερο), είναι αυτά τα μεγαλόπνοα σχέδια που γράφουν τις ωραίες ιστορίες.
