Ο Κουέντιν Ταραντίνο είναι στον 7ο χρόνο χωρίς να έχει παραδώσει έργο, διάστημα που ουδέποτε έχει ξανασυμβεί στην καριέρα του, και έχει λαλήσει. Επίσης, ελάχιστα πιο σοβαρά: Κάποιος πρέπει να του πει ότι αφού ήθελε να κάνει 10 έργα προκειμένου να μην γίνει σαν άλλους που γέρασαν κι ακόμα παρέδιδαν αδιάφοροι για την ποιότητα της δουλειάς τους, πως είναι ήδη 63 κι αν συνεχίσει έτσι η 10η θα έρθει στην ηλικία που ήθελε και καλά να αποφύγει.

Έτερη προσέγγιση: Ο Κουέντιν είναι, ας κάνει ό,τι θέλει.

Πλησίον της έτερης προσέγγισης είναι η είδηση ότι στην Sony σκέφτονται σοβαρά, και ήδη προβαίνουν, σε ένα πάντρεμα Django και Ζορό, με τον Μπράιαν Χέλγκελαντ να γράφει σενάριο βασισμένο σε ένα comic series του 2014 που είχε φτιάξει ο Κουέντιν με τον Ματ Βάγκνερ. Όπως θα καταλάβατε στην λογική της ιστορίας θα υπάρξει μια κουμπαριά των δύο χαρακτήρων.

Πίσω στην περασμένη δεκαετία, διαβάζουμε στο World of Reel, ο Ταραντίνο έβαλε τον Τζέροντ Κάρμαϊκλ να γράψει ένα ντραφτ για ένα παρόμοιο σχέδιο που τελικά μπήκε στο ράφι. Το 2022 ο Αντόνιο Μπαντέρας επιβεβαίωσε ότι το Ταραντίνο τον είχε πλησιάσει για το σχέδιο. Το σενάριο είχε φανεί «αστείο και τρελό» στον Ισπανό. Ο Κάρμαϊκλ είχε δηλώσει ότι λογικά η Sony το πάγωσε γιατί «η ταινία που είχαμε γράψει θα κόστιζε 500 εκατομμύρια». Γιατί ρε παιδιά 500, από φίλντισι το μαστίγιο, από πλατίνα το εξάσφαιρο; Είστε με τα καλά σας;

Πίσω στο σοφό «α, καλά» του Π. Γκ.: Κουέντιν, ότι σου κατεβαίνει στο κεφάλι για να αναβάλλεις και ταυτόχρονα για να δηλώνεις παρών, κι επειδή έχεις το ταλέντο να το κάνεις «κάτι», δεν σημαίνει (παιδί μου) ότι πρέπει να το επιδιώκεις. Έχουμε φλομώσει στην «είδηση» και το πείραμα δημοσιότητας. Κάτσε, γράψε, σκηνοθέτησε ταινία. Εμείς περιμένουμε. Τα λοιπά αρχίζουν επικίνδυνα να μοιάζουν με μπλοκάρισμα και (τυπική) ταραντινική αερολογία.