Σκέφτομαι το Doomsday Machine από τον Dr. Strangelove, σκέφτομαι το «κύριοι δεν μπορείτε να τσακώνεστε εδώ μέσα, είναι η Αίθουσα του Πολέμου» και βλέποντας κανείς τα χαΐρια του Κέβιν Φάιγκι και της παρέας του μειδιά. Μια ταινία υποτιθέμενα κομβικού χαρακτήρα στο MCU, αν είναι ποτέ δυνατόν κάτι να λογίζεται κομβικό σε αυτόν τον αχταρμά, μια ταινία που (εντελώς κομβικά) πρέπει να κάνει 1.5 δις για να λογαριαστεί νομιμοποιημένη, μια υπόθεση που θα χρειαστεί λίαν εξωκινηματογραφικές δυνάμεις, συν μάρκετινγκ και νοσταλγία, για να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον σε μια υπόθεση που χρονικά έχει ήδη υπερβεί την γενεαλογική διάρκεια παρακολούθησής της, υπό την έννοια ότι πλέον απευθύνεται ήδη σε κοινό που αναπολεί τα κινηματογραφικά νιάτα του.
Οι πληροφορίες λένε ότι οι αδελφοί Ρούσο έχουνε βρει το διάολό τους στο μοντάζ, ότι «δεν βρίσκουν την ταινία στο υλικό τους» (!!, αλλά και χαχαχα!), ότι υπάρχει ένταση -μεταξύ των ενηλίκων- στο δωμάτιο και ότι γίνεται προσπάθεια να συντεθεί μια ταινία η οποία ξεκίνησε γυρίσματα δίχως να έχει ολοκληρωθεί το σενάριο. Κι αν δεν έχεις σενάριο αλλά έχεις, λέει, κλείσει κάπου 60 ηθοποιούς για την ταινία, δεν ξέρω ποια συζήτηση περί «διαδρομής χαρακτήρα» μπορεί να υπάρξει ή ακόμα-ακόμα και ποια σκηνοθετική βλέψη αλήθεια αρθρώνεται. Βέβαια, ας μην είμαστε δωρεάν απαιτητικοί, δεν είναι ότι οι αδελφοί Ρούσο πάνε από αριστούργημα σε αριστούργημα, αλλά έστω να δεχθεί κανείς ότι το Endgame περιέχει κάποια ι(σ)χνοστοιχεία σύλληψης και συγκρότησης.
Ο Κέβιν Φάιγκι δια του περιβάλλοντός του ισχυρίζεται ότι όλα αυτά είναι μέρος μιας «δημιουργικής διαδικασίας» και διαβεβαιώνει ότι το να γράφεται και να ξαναγράφεται μια ταινία στην διάρκειά των γυρισμάτων της είναι χαρακτηριστικό του παραγωγικού μοντέλου της εταιρείας. Φαίνεται.
Έχουν μπροστά τους μερικούς μήνες ακόμα, δεν ξέρω αν διαφαίνεται κάπου ένας μικροεφιάλτης reshoots, κάτι που θα ήταν τρέλα, ωστόσο η Marvel είναι σαφής ως προς τις 18 Δεκεμβρίου (ίδια μέρα ανοίγει και το 3ο Dune, που έχει σκηνοθέτη άρα όχι ανάλογα προβλήματα - πχ έχει ήδη τρέιλερ).
Καλά πάει το πράγμα, κρατάμε τις κοιλιές μας από αδημονία.
