Κάποτε ο Μπίλι Γουάιλντερ, σκηνοθέτης της Μέριλιν στο Μερικοί το Προτιμούν Καυτό, είχε περιγράψει τον «σαρκικό αντίκτυπο» της ηθοποιού στο κοινό της εποχής.

Η φράση έδωσε τον τίτλο στην φαντασιακή ακροβασία της Μάγκι Τζίλενχαλ να στήσει μια...φαντασία που πραγματεύεται την υπόθεση του τι θα συνέβαινε εάν η Μονρό δεν είχε χαθεί τόσο πρόωρα, ενώ ταυτόχρονα μιλά για τη ζωή και την κληρονομία της. Όλα αυτά σε 17 λεπτά. 

 Η Τζίλενχαλ μελέτησε σε βάθος την ζωή της βιογραφούμενης και έφτιαξε δύο εκδοχές της, μια «αυθεντικά» νεαρή, την οποία υποδύεται η Ντακότα Τζόνσον, και μια υπόθεση εργασίας κατά την οποία η Μέριλιν είναι υπερήλικη και μιλά για την ζωή της. Εδώ την υποδύεται η Έλεν Μπέρστιν, μια ηθοποιός που γνώρισε την Μονρό και κινήθηκε σε παρόμοια περιβάλλοντα. H Μπέρστιν άλλωστε είναι γεννημένη μόλις έξι χρόνια μετά από εκείνη. 

«Το έργο είναι μια ανάμιξη της Μέριλιν και της φαντασίας μου περί αυτής», λέει η Τζίλενχαλ. Με την Ντακότα έχουν ξανασυνεργαστεί βέβαια στο Lost Daughter. Η μικρού μήκους ταινία δημιουργεί μια αδημονία, το Vanity Fair κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από κάθε έκδοση και το 17λεπτο αποτέλεσμα θα προβληθεί στην Βενετία, όπου η Τζίλενχαλ θα προεδρεύσει και της Κριτικής Επιτροπής.