Πίσω στο Whoville, λοιπόν;
Έτσι φαίνεται αφού η Universal και η εταιρεία των Χάουαρντ και Μπράιαν Γκρέιζερ, η αγαπητή Imagine Entertainment, αναπτύσσει σίκουελ στην μεγάλη επιτυχία του 2000. H ταινία είχε έρθει στο μεσουράνημα του Κάρεϊ, όταν οι δραματικοί ρόλοι είχαν προστεθεί στους κωμικούς, καιρός μεγάλης επιτυχία - τούτο είναι από τις πέντε ταινίες (η πέμπτη για την ακρίβεια) με πάνω από 350 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεων, τα διπλά σήμερα υπολογίστε.
Η υπόθεση δεν είναι κλεισμένη, ίσως κάποιος βρεθεί να εμφυσήσει κάποια λογική στους παριστάμενους, αλλά για την ώρα προχωρά. Ο Άλεκ Μπεργκ γράφει το σενάριο με τους Τζεφ Σάφερ και Ντέιβιντ Μάντελ, όλοι τους βετεράνοι του Curb Your Enthusiasm κι έχουν παρελθόν με το The Cat in the Hat, μια ακόμα διασκευή Dr. Seuss δηλαδή, άλλο που κανείς τους δεν θέλει μάλλον να το θυμάται. O ίδιος ο Dr. Seuss δεν ζει να το θυμάται.
Δεν είναι βέβαια ότι δεν χαιρόμαστε που ακούμε νέο για Τζιμ Κάρεϊ, ο οποίος στα 64 του πρέπει να έχει ζήσει άλλες πέντε ζωές έκτοτε με αυτά που έχει περάσει, άλλος κόσμος εντελώς τότε. Είναι που η ιδέα είναι...σίκουελ. Και φαίνεται να υπολογίζει στο αβάσιμο κοινό των σαρανταπενηντάρηδων (και βάλε) που με την εξαίρεση ελάχιστων περιπτώσεων έχει αρθρώσει βροντερά ότι δεν πηγαίνει σινεμά πια. Είτε γιατί δεν την παλεύει με τα κακομαθημένα της αίθουσας, είτε γιατί έχει ριζώσει στον καναπέ. Δεν πηγαίνει για τέτοιες παραγωγές και, σίγουρα όμως, δεν βλέπει κωμωδίες. Ακόμα, τουλάχιστον.
Όσο για τον παντοτινό φίλο Τζιμ, ήταν κάποτε τεράστιος βέβαια στο box office, σήμερα κάνει κυρίως Sonic the Hedgehog (πάει για το τέταρτο, τον έχω χάσει ομολογώ) και δεν φαίνεται να έχει πλήρως ενεργές σχέσεις με την βιομηχανία. Όλα στάθμευσαν μετά το 2009, όταν έκανε τον Σκρουτζ και το διαφορετικό I Love You Philip Morris (μια ευγενής, τολμηρή, εμπορική αυτοκτονία). Από τότε και μετά υπήρξαν από κάτι πιγκουινάκια (στο γλυκό Mr. Poppers Penguins) μέχρι...Αλέξανδρος Αβρανάς (Dark Crimes), μια ταινία που χρίζει ειδικών σχολίων. Και υπήρξε και μια συσσώρευση προσωπικών δυστυχιών που δεν βοηθά πράγματα όπως «η καριέρα».
Ενδεχόμενη επιστροφή στο Whoville δεν περιλαμβάνει ageist προβλήματα μιας και ο ηθοποιός πρακτικά δεν φαίνεται από το μέικ απ, αλλά περιλαμβάνει...μέικ απ, που κάνει το όλον ιδιαίτερα επιβαρυντικό, ο Κάρεϊ έλεγε σχετικά πρόσφατα ότι μετά βίας αναπνέει μέσα από αυτό το πράγμα.
Αν γίνει, ας γίνει αντάξιο της διασκεδαστικότητας και της γιορτινής αίσθησης της πρώτης ταινίας.
