Εντός των ελληνικών συνόρων ο Γκάι Ρίτσι παραμένει brand name, σκεφτείτε ότι το «Operation Fortune», μια παραλλαγή των «Επικίνδυνων Αποστολών» με τη σφραγίδα του δημιουργού της, βγήκε στις 5 Ιανουαρίου, όχι ακριβώς μετά Βαίων και Κλάδων και ξεπέρασε το φράγμα των 50.000 εισιτηρίων. Ο «Άρρηκτος Δεσμός» είναι μια διαφορετική περίπτωση. Έχει το όνομα του σκηνοθέτη στον πρωτότυπο τίτλο του – Guy Ritchie’s The Covenant – επισήμως για να μην υπάρξει σύγχυση με το… «Covenant» του Ρένι Χάρλιν – αν αναρωτιέστε ποιο είναι αυτο, δεν σας κατηγορούμε- επειδή όμως υπήρξαν δεκάδες ταινίες που είχαν όμοιους τίτλους με πολύ μεγαλύτερες κινηματογραφικές δόξες του παρελθόντος, εικάζουμε ότι έχει να κάνει περισσότερο με το πόσο πιστεύει την ταινία ο Γκάι Ρίτσι ή με καθαρά μαρκετίστικους λόγους, δηλαδή για να τονιστεί η υπογραφή.
Και λέμε να τονιστεί η υπογραφή, γιατί η ταινία δεν μοιάζει με καμία άλλη του Γκάι Ρίτσι, τουλάχιστον στο αισθητικό της σκέλος - θεματολογικά και σε επίπεδο στάσης προς το περιεχόμενο είναι εμφανής η συνάφεια. Κι αν δεν μας πιστεύετε, δείτε το κλιπ από την ταινία και θα διαπιστώσετε μια πιο «παραδοσιακή» γραφή στην ενορχήστρωση της δράσης, στον κερματισμό, στην ταξινόμηση και στη διάρκεια των πλάνων – λείπουν τα συνήθη, εφετζίδικα «φρου φρου» και τα cockney... αρώματα.
Η ταινία εμάς δεν μας άρεσε ιδιαίτερα (η κριτική μας εδώ), πιστεύουμε όμως ότι, πέρα από το θέμα της, που παραδοσιακά έχει τον ανθρωποδιώχτη – σπάνια θα δεις αμερικανικές ταινίες με στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή να δουλεύουν στα ταμεία, αν δεν φέρουν την υπογραφή του Κλιντ Ίστγουντ –δεν έχει γίνει ευρέως γνωστό ότι πρόκειται για μια ταινία του Γκάι Ρίτσι και θεωρούμε ότι οι φαν του θα εκπλαγούν ευχάριστα από όσα θα δουν, αν επιχειρήσουν μια επίσκεψη στην αίθουσα για χάρη της.
