Μέχρι το 2008 ο Έντι Νόρτον έγινε ο ηθοποιός που κάποτε πιστέψαμε πολύ και ως σήμερα αγαπάμε παθολογικά. Από το 2008 και μετά οι πιθανότητες είναι ότι θυμάστε υποστηρικτικούς ρόλους του στο «Birdman», το WAU (Γουές Άντερσον γιούνιβερς, ελληνιστί), άντε και το «Glass Onion», μόλις πέρσι. Η αλήθεια είναι ότι δεν έκανε και πολλά έκτοτε. Εξοστρακίστηκε περίπου ως αυτό που θα λέγανε παλιά, «box office poison» και «δύστροπος», την πιο σύντομη οδό για να πεις απαιτητικός καλλιτέχνης, σοβαρός άνθρωπος. (Τέλος πάντων, δείτε το «Motherless Brooklyn», που το σκηνοθέτησε κιόλας, παρά τις αδυναμίες του υπενθυμίζει πώς έχουν τα πράγματα.)

Πίσω στο 2008 έβγαινε το «Incredible Hulk», της αυγής του MCU, των πρώτων δειλών βημάτων που οδήγησαν στην σημερινή αποσύνθεση του χολιγουντιανού blockbuster. Μια ταινία που μαστίστηκε από προβλήματα στις σχέσεις του Νόρτον με τον σκηνοθέτη του, Λουί Λετεριέ, ο οποίος και ως καλεσμένος του «Watchalong» (δείτε στο τέλος του άρθρου) μίλησε για την περιπέτεια των γυρισμάτων.

Και θυμήθηκε τις μνημειώδεις κόντρες με τον Νόρτον, τις διαφορές αντιλήψεων ως προς το αν η ταινία θα ήταν τσίρκο ή σινεμά, το πόσο δίκιο είχε ο ηθοποιός σε μια χρονιά μάλιστα που θα έβγαινε ο «Σκοτεινός Ιππότης» και θα τον δικαίωνε έτσι σοβαρός (...) και απολύτως επιδραστικός που απεδείχθη. Θυμήθηκε επίσης, προς τιμήν του (15 χρόνια βοηθούν βέβαια στην μετατροπή της έντασης σε ανέκδοτο), τον Γουίλιαμ Χερτ να τον επιπλήττει όπως μόνο ο Γουίλιαμ Χερτ ήξερε - «δεν έχεις ιδέα από ηθοποιούς», ούρλιαζε.

Δεν έχει ο Λετεριέ, αλήθεια είναι, άλλωστε η φιλμογραφία του περιέχει περίπου συνολικά ατοπήματα - πλην ίσως του «Now You See Me» που είναι μπριόζικο. Ωστόσο τα βρήκαν λέει με τον Χερτ (Θάντιους Ρος - τώρα πια τον παίζει ο Χάρισον Φορντ), «ήθελε τον καβγά του», λέει ο Λετεριέ γελώντας. Αφού πλακωθήκανε, ο Χερτ τον κοίταξε, γέλασε και είπε «I like you» στον Γάλλο σκηνοθέτη.

Εδώ το επεισόδιο του «Watchalong»: