Της Κολάσεως: Ο Μελ Γκίμπσον οραματίζεται... εξωγήινα πράγματα για το «Resurrection of the Christ»

Με περιέργεια ή ενδιαφέρον, τούτο εδώ αναδεικνύεται σε μια από τις πιο «out there» παραγωγές του 2027.

Από τον Ηλία Δημόπουλο
Της Κολάσεως: Ο Μελ Γκίμπσον οραματίζεται... εξωγήινα πράγματα για το «Resurrection of the Christ»

Mel's Hell, κανονικά.

Ο Μελ Γκίμπσον δείχνει να μετατρέπει αυτό που για πολλούς ήταν ένα αστείο, μια παραδοξότητα - ή και μια καθαρή παραφροσύνη - σε σχέδιο που αρχίζουν όλοι (ευφημισμός αυτό) να παίρνουν λίγο πιο σοβαρά. Με τον φανατισμό και την αφροσύνη που κυκλοφορεί εκεί έξω δεν είναι και πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις αυτό σαν προιόν μιας ΜΑGA υποκουλτούρας, μολονότι δεν θα ήταν κακό να υπολογίσει κανείς ότι ο Γκίμπσον έχει μια φιλμογραφία που δεν θα την έλεγες υπόδουλη σε τέτοιες ανοησίες. Το αντίθετο.

Εν πάση περιπτώσει νέο επακριβώς δεν υπάρχει περί της υπερφιλόδοξης παραγωγής. Αλλά να, το ότι εν έτει 2026 (ή 2027 & 2028 που θα βγει το δίτομο έργο) έχουμε έναν auteur (με σκηνοθετική επιδεξιότητα) που έχει στα χέρια του έναν τεράστιο προϋπολογισμό (250 εκατομμύρια) και θέλει να φτιάξει έργο για την καταγωγή του Σατανά, θέλει να επισκεφθεί βασίλεια της Κολάσεως, αναμετρήσεις αγγέλων και δαιμόνων, θέλει να «πάει βαθύτερα» από τα «συνοπτικά» Ευαγγέλια και να στήσει ένα «acid trip» ταινίας που παρακολουθεί την κατάβαση του Χριστού στην Κόλαση, δεν είναι κάτι σύνηθες.

Βέβαια, μπορεί να ιδωθεί σαν οργασμός συνωμοσιολογικής θρησκόληπτης Αμερικής, ένα δημογραφικό που θα συρρεύσει και θα επιστρέψει στην ταινία πολλαπλάσια τα λεφτά της παραγωγής της. Αλλά για τον υπογράφοντα ο Γκίμπσον έχει μια τρέλα πολύ μακριά από τέτοιες απλουστεύσεις - και δεν αποκλείεται αυτή να είναι και «η τελευταία ταινία» (εισαγωγικά δικά μου) του είδους της από την βιομηχανία και με αυτές τις οικονομικές και φιλόδοξες προϋποθέσεις. (Μπορεί φυσικά και να ανοίξει δουλειές και να γίνει της κολάσεως.)

Η Christian Post (...) απευθύνθηκε στον «Τρελό Μελ» ρωτώντας τον τι να περιμένουμε: «Θα πάμε σε διαφορετικές σφαίρες, φυσικά. Εννοώ θα είμαστε στο στερέωμα πριν την Δημιουργία. Θα βρεθούμε στην Κόλαση δικαίων και καταραμένων. Οπότε θα πάμε σε μέρη. Δεν μένει στον πλανήτη μας, βολτάρει». Μου αρέσει η γλώσσα που χρησιμοποιεί, δεν είναι περισπούδαστη και δεν δείχνει διάθεση να μοιραστεί με στόμφο προτού μας δείξει. Μπορεί να πέσω έξω, αλλά είναι από πίστη στον καλλιτέχνη Γκίμπσον που σε όλες του τις ταινίες (πλην του Flight Risk που δεν έχω δει αλλά μοιάζει κλασική περίπτωση χρηματοδότησης του Resurrection) έχει παραδώσει κάτι.

Θα έπρεπε να είναι φθηνότερο, αυτή είναι πάγια θέση, αλλά το μέγεθος εδώ δικαιολογείται. 6 Μαΐου του 2027 και 25 Μαΐου του 2028 τα δύο τεύχη της ταινίας. Που θα μάθουμε, καλά να είμαστε, αν έχει νόημα να κόβεται σε δύο μέρη. 

Όλη η Αθήνα ένα θερινό σινεμά! Τα highlights του 16ου Athens Open Air Film Festival powered by ΔΕΗΟ Ζακ Κρέγκερ δεν εκτελεί δημιουργικά χρέη στην «Gladys», παραμένει όμως εκ των παραγωγών