Καλώς ή κακώς, αν υπάρχει ένας ποπ σταρ που να μπορεί με άνεση να αποκτήσει σίκουελ στο biopic του, αυτός είναι ο Μάικλ Τζάκσον. Η ταινία του Φούκουα, όπως θα περίμενε κανείς, δεν ήταν και τίποτα το φοβερό, αλλά κατόρθωσε αυτό που ζητούσε, να υπηρετήσει το άστρο του MJ, να συγκινήσει τους φανς, να φέρει πολύ κόσμο στις αίθουσες. Αυτό που δεν είχε ήταν γωνίες. Και καθώς η «άλλη μεριά» της ζωής του καλλιτέχνη έχει κάμποσες από δαύτες, τουλάχιστον για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης (όλως τυχαίως αυτό που δεν ασχολείται ιδιαίτερα, ή καθόλου, με το καλλιτεχνικό έργο καθαυτό), έτσι και το σίκουελ θα ασχοληθεί με τα σκάνδαλα. Και, όπως θα περίμενε κανείς από μια ταινία που αδειοδοτούν οι κληρονόμοι, θα είναι τα πράγματα από την πλευρά του Μάικλ Τζάκσον.

Βέβαια ο Μάικλ Τζάκσον είναι νεκρός, δεν ξέρουμε τι θα έλεγε, αν θα έλεγε. Αυτή είναι το πρώτο σαμαράκι της υπόθεσης, που πιθανά δεν ενδιαφέρει και πολλούς. Έπειτα, μια ταινία θα πρέπει να ισορροπήσει δραματουργικά αντιθέσεις, οπότε ενδιαφέρον παραμένει πώς θα το χειριστεί το έργο σεναριακά και σκηνοθετικά. Το όλον καίει ηφαιστειακά, δρόμος εύκολος δεν υπάρχει (αν η ταινία είναι μονοσήμαντα pro-Μάικλ θα ακούσει τα σχολιανά της) - αλλά, τι να κάνουμε, ντοκιμαντέρ και φυλλάδες έχουν λυσσάξει τα τελευταία χρόνια να τον λασπώνουν, μια φορά δεν πειράζει να ακουστεί και η υπεράσπιση.

Αυτό λέει και ο ανιψιός Τζαφάρ καθώς η έναρξη της παραγωγής πλησιάζει: «[...] Το πρόβλημα της οικογένειας είναι ότι η φωνή του Μάικλ δεν έχει ακουστεί. Νομίζω αυτό είναι πολύ-πολύ σημαντικό ιδίως στα ύστερα χρόνια.»

Με κίνδυνο να ακουστούμε κυνικοί η οικογένεια έχει την κότα με τα χρυσά αυγά, οπότε το 1 δις που καραδοκεί και στην επόμενη ταινία είναι ίσως κατάτι σημαντικότερο από «την φωνή του Μάικλ». Μια φορά για τον Τζαφάρ θα υπάρξει μια ακόμα ευκαιρία να δείξει ότι είναι κάτι παραπάνω από μίμος του μεγάλου θείου, στην πρώτη ταινία έμοιαζε με ΑΙ ηθοποιού.