Να που και ο corporate κόσμος, κόσμος σπάνιας ανίας αν δεν συμμερίζεσαι το αντικείμενό του, μπορεί να κάνει...κινηματογραφικά twist, ανατροπές που μόνο οι εσωτερικής πληροφόρησης μπορεί να γνώριζαν. (Άρα όχι οι κοινοί δημοσιογράφοι).

Έκπληκτοι λοιπόν μάθαμε χθες ότι το Netflix αρνήθηκε να δεχθεί το τετραήμερο κατάθεσης νέας πρότασης, μετά από την ανακοίνωση της Warner στην πλατφόρμα ότι η προσφορά της Paramount είναι ανώτερη/πλέον συμφέρουσα της δικής του. Υπό αυτή την έννοια έχουμε σίγουρο νικητή πλειοδοσίας. Έχουμε και σίγουρο νέο ιδιοκτήτη της Warner Bros.; Όχι ακόμα. Σε λίγο (λίγα) περισσότερα επ' αυτού.

Το νέο της οπισθοχώρησης Σαράντος μοιάζει βγαλμένο από ταινία, όπως άλλωστε και όλη η υπόθεση της εξαγοράς αυτής. Σε λίγο καιρό, θεωρούμε βέβαιο, θα υπάρξει τουλάχιστον ένα ντοκιμαντέρ για το χρονικό της ιστορίας. Και δεδομένα θα αφιερώσει χρόνο στο ότι η απόφαση και δήλωση των επικεφαλής του Netflix ήρθε λίγες ώρες αφ' ότου ο Τεντ Σαράντος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο. Σίγουρα όμως θα υπάρξουν και άλλα, ίσως ανησυχητικά αλμυρότερα.

Στα ευχάριστα για το Netflix τώρα, και αν όλα πάνε πρίμα με την νέα ιδιοκτήτρια της Warner (ποιος θα περίμενε ότι θα γράφαμε τέτοια πράγματα κάποτε), είναι ότι 2.8 δις θα μεταφερθούν με το πάτημα ενός κουμπιού από τα ταμεία της Paramount στα ταμεία του, καθώς υπάρχει ρήτρα ρήξης της προηγούμενης συμφωνίας. Με πολύ πρόχειρους υπολογισμούς 2.8 δις σημαίνει 30-35 ταινίες πληρωμένες, άντε μείον το μάρκετινγκ 20. Μιλάμε για κατάλογο κινηματογραφικής χρονιάς στο τζάμπα για την παρέα του Τεντ.

Πάμε πίσω στην Paramount.  Η οποία τώρα, ναι μεν έχει και την πίτα και το μαχαίρι, καθώς η προσφορά είναι πλέον η μόνη στο τραπέζι (μόνο οκτώ προσπάθειες χρειάστηκε η παρέα του Έλισον - στην οποία περιλαμβάνεται και ο Πρόεδρος Τραμπ, αλλά και πολλοί σκεπτικιστές δημιουργοί ή/και θεσμικοί φορείς - Κρίστοφερ Νόλαν, ας πούμε), αλλά χρειάζεται έγκριση άνωθεν. Από μια χώρα στην οποία κάποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί (μάλλον) λειτουργούν ακόμα.

Έτσι λοιπόν ο Γενικός Εισαγγελέας της Καλιφόρνια, Ρομπ Μπόντα, λέει ότι «η συμφωνία δεν είναι κλεισμένη». Κι αυτό διότι «οι δύο τιτάνες του Χόλιγουντ δεν έχουν περάσει ρυθμιστικό έλεγχο - το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Καλιφόρνια έχει ανοιχτό φάκελο έρευνας και σκοπεύουμε να είμαστε αυστηροί στον έλεγχό μας.»

Μετά από αυτό η συμφωνία θα πρέπει να πάρει και το οκ από ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς φορείς, ενώ και εγχώρια, ενδοαμερικανικά δεν αποκλείονται αγωγές που μπορεί να καθυστερήσουν ή να μπλοκάρουν την συμφωνία. Γιατί τόση πρεμούρα η Καλιφόρνια; Διότι η Warner «αποτελεί νευραλγικό στοιχείο της οικονομίας της Πολιτείας και επηρεάζει την καθημερινότητα των Αμερικανών πολιτών», λέει ο Μπόντα. Υπάρχει απειλή εδώ; Αν είσαι «συμφωνιάκιας», όπως ας πούμε ο ένοικος του Λευκού Οίκου που έβαλε το χεράκι του σε διάφορες φάσεις της επιχείρησης (άλλωστε ο Έλισον, όπως έχουμε γράψει, είναι φίλος του Τραμπ και οι «κακές γλώσσες» θέλουν την Paramount και τα εργαλεία της σε MAGA αποστολή), δύσκολο να υπάρξει ύφαλος στην συμφωνία. Αν όμως όχι...

Επίσης, τέλος (1), ας υπενθυμίσουμε αυτό που γράφαμε πρόσφατα. Το κόστος αυτής της εξαγοράς θα λιανίσει την Paramount - η οποία παρεμπιπτόντως στο τελευταίο τρίμηνο του 2025 ανακοίνωσε 339 εκατομμύρια ζημιά. Ακόμα και αν η συμφωνία κυλήσει ρόδινα, με τι φέσι θα βρεθεί η ομάδα Έλισον; Και με τι πραγματικές δυνατότητες λειτουργίας/επιβίωσης;

Τέλος (2) - σενάριο πολιτικής εικασίας: Κι αν σε όλη αυτή την υπόθεση αναμετρήθηκαν οι δυνάμεις της νέας εποχής (woke, ας το πούμε πιασάρικα) με το κατεστημένο (MAGA, αλλά όχι μόνο, ας το πούμε πάλι πιασάρικα) που αμυνόμενο στην φορά των πραγμάτων αποφάσισε να αναδιοργανωθεί και να αντεπιτεθεί; Ο πολιτιστικός πόλεμος στις ΗΠΑ, στο μόνο μέρος που διεξάγεται με μια πειστική λύσσα, είναι άραγε στην αρχή του, ή μόλις κατέφθασε στην αρχή του «τέλους» του;