Supergirl (2026)
Σκηνοθεσία: Κρεγκ Γκιλέσπι
Όταν ένας απροσδόκητος και αδίστακτος εχθρός χτυπά πολύ κοντά στο σπίτι της, η Κάρα Τζορ-Ελ, γνωστή και ως Supergirl, ενώνει απρόθυμα τις δυνάμεις της με έναν απίθανο σύντροφο σε ένα επικό, διαστημικό ταξίδι εκδίκησης και δικαιοσύνης. Η Άλκοκ πρωταγωνιστεί μαζί με τους Ματίας Σόναρτς, Ίβ Ρίντλεϊ, Ντέιβιντ Κράμχολτζ, Ντέιβιντ Κόρενσγουετ και Τζέισον Μομόα. Οι επικεφαλής της DC Studios, Πίτερ Σαφράν και Τζέιμς Γκαν, είναι οι παραγωγοί της ταινίας, η οποία βασίζεται σε χαρακτήρες της DC, με τη Supergirl να βασίζεται σε χαρακτήρες που δημιούργησαν οι Τζέρι Σίγκελ και Τζο Σούστερ. Εκτελεστικοί παραγωγοί της ταινίας είναι οι Νάιτζελ Γκόστελοου, Σαντάλ Νονγκ Βο και Λαρς Π. Γουίντερ. Πίσω από την κάμερα, ο σκηνοθέτης Γκρεγκ Γκιλέσπι συνεργάζεται με τον διευθυντή φωτογραφίας Ρομπ Χάρντι, τον σκηνογράφο Νιλ Λαμόντ, τους μοντέρ Τατιάνα Ρίγκελ και Φρεντ Ράσκιν, τους ενδυματολόγους Άννα Σέπαρντ και Μάικλ Μούνι, τον υπεύθυνο οπτικών εφέ Τζόφρι Μπάουμαν, την υπεύθυνη μουσικής Σούζαν Τζέικομπς και τη συνθέτρια Κλαούντια Σάρνε.
Fuze (2025)
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μακένζι
Στο κέντρο του Λονδίνου επικρατεί πανικός μετά την ανακάλυψη μιας ενεργής βόμβας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σε ένα εργοτάξιο. Μέσα στο χάος της εκτεταμένης εκκένωσης της περιοχής, μια συμμορία εγκληματιών ξεκινά μια τολμηρή ληστεία.
Καθώς η ένταση αυξάνεται και ο χρόνος απειλεί να τελειώσει, σύντομα γίνεται σαφές ότι κανείς δεν μπορεί να είναι πραγματικά αξιόπιστος.
72 Ώρες Προθεσμία (Pressure, 2026)
Σκηνοθεσία: Άντονι Μάρας
Παραμονές της απόβασης στην Νορμανδία, μια ομάδα Βρετανών μετεωρολόγων και στρατιωτικών αξιωματούχων συνεργάζεται για τις συνθήκες που θα καθορίσουν την επιτυχία της επιχείρησης. Καθώς μια ισχυρή καταιγίδα πλησιάζει και ο χρόνος πιέζει, οι αποφάσεις τους αποκτούν τεράστια σημασία, αφού από την πρόγνωσή εξαρτάται μια επιχείρηση που θα καθορίσει ακόμα και την έκβαση του πολέμου.
Η ταινία βασίζεται στην αληθινή, ελάχιστα γνωστή ιστορία του μετεωρολόγου δρος Τζέιμς Σταγκ, του ανθρώπου του οποίου η πρόγνωση και η επιμονή του απέναντι στη στρατιωτική ηγεσία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τελική απόφαση για την επιχείρηση.
Ρομερία (Romeria, 2025)
Σκηνοθεσία: Κάρλα Σιμόν
Η 18χρονη Μαρίνα ταξιδεύει στην ατλαντική ακτή της Ισπανίας για να παραλάβει έγγραφα για σπουδές από την πατρική οικογένεια που δεν γνώρισε ποτέ. Αυτή η φαινομενικά απλή επίσκεψη όμως αποκαλύπτει κρυμμένα οικογενειακά μυστικά...
Η νέα ταινία της πολυβραβευμένης καταλανής δημιουργού που απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο για τις Ροδακινιές του Αλκαράς (2022), φανερώνει για άλλη μία φορά το μοναδικό ταλέντο της Σιμόν να μιλά με ζηλευτή φυσικότητα και λιτότητα για τα πιο σοβαρά πράγματα, με ένα απρόσμενο τέλος που καθηλώνει.
Η Μεγάλη Σφαγή των Β' ΚΑΠΗ Αλίμου (2025)
Σκηνοθεσία: Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος
Ένα αντισυμβατικό συνεργείο ντοκιμαντέρ, αποφασισμένο να βρει απαντήσεις για ένα ανεπίλυτο δράμα, θα επιχειρήσει να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τη φονική έκρηξη που συγκλόνισε τα Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου πριν από πέντε χρόνια. Η επιμονή τους θα φέρει στο φως ιστορίες ανθρώπινου τραύματος, απώλειας και αντοχής, μέσα από το πρίσμα ανάμεικτων στοιχείων μαύρης κωμωδίας και συγκινητικού δράματος.
Η ταινία αποτελεί πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του Αλίμου, αποτυπώνοντας ένα στοργικό πορτρέτο της κοινωνίας του, αλλά και μια αντιπροσωπευτική εικόνα της περιοχής. Γυρισμένη αποκλειστικά σε κλειστούς και ανοιχτούς χώρους του Δήμου, αποτυπώνει την ήρεμη ομορφιά της αθηναϊκής ριβιέρας και διερευνά κοινωνικά θέματα που αφορούν την τρίτη ηλικία, όπως η απομόνωση, το τραύμα και τα στερεότυπα.
Υπεράνω Πάσης Υποψίας (Investigation on a Citizen Above Suspicion, 1970)
Σκηνοθεσία: Έλιο Πέτρι
Ρώμη, 1970. Ένας πανίσχυρος αστυνομικός διευθυντής δολοφονεί την ερωμένη του και αφήνει προκλητικά στοιχεία στον τόπο του εγκλήματος, θέλοντας να αποδείξει ότι η εξουσία που κατέχει τον καθιστά ανέγγιχτο από τον νόμο και κυριολεκτικά «υπεράνω πάσης υποψίας»...
Θεωρούμενη ευρέως ως το κορυφαίο έργο του Έλιο Πέτρι, το Υπεράνω Πάσης Υποψίας (Investigation of a Citizen Above Suspicion, 1970), ένας μοναδικός συνδυασμός πολιτικού θρίλερ, μαύρης κωμωδίας και ψυχανάλυσης, βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (όντας παράλληλα υποψήφια για το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου -μια εξαιρετικά σπάνια διάκριση για μη αγγλόφωνο φιλμ), ενώ θριάμβευσε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, αποσπώντας το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής (Grand Prix) καθώς και το Βραβείο FIPRESCI.
Οι Ονειροπόλοι (The Dreamers, 2003)
Σκηνοθεσία: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Με φόντο την ταραχώδη πολιτική περίοδο των γεγονότων της άνοιξης του ’68 στη Γαλλία, όταν η φωνή των νέων αντηχούσε σε όλη την Ευρώπη, τρεις φοιτητές έρχονται κοντά μέσα από το κοινό τους πάθος για τον κινηματογράφο. Μόνοι στο Παρίσι με τους γονείς να λείπουν για διακοπές, η Ιζαμπέλ (Εύα Γκριν) και ο αδελφός της, Τεό (Λουί Γκαρέλ), προσκαλούν έναν Αμερικανό συμφοιτητή τους, τον Μάθιου, τον οποίο υποδύεται ο Μάικλ Πιτ, να μείνει για λίγο στο σπίτι μαζί τους. Παίζοντας ψυχολογικά παιχνίδια, δοκιμάζουν τα όρια και δημιουργούν έναν δικό τους κόσμο, φορτισμένο με ερωτισμό, από τον οποίο ξυπνούν μόνο όταν μια πέτρα εκτοξεύεται από τις φοιτητικές ταραχές που μαίνονται στον δρόμο από κάτω, και σπάει το παράθυρο.
Εικοσι τρία χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία (2003), το κλασικό αριστούργημα του βραβευμένου με Όσκαρ Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (The Last Emperor, Last Tango in Paris) ΟΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (THE DREAMERS) κυκλοφορεί ξανά στους ελληνικούς κινηματογράφους σε ανάλυση 4K. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Γκίλμπερτ Ανταίρ, η ταινία αποτελεί μια ατμοσφαιρική και τολμηρή εξερεύνηση της νεανικής επιθυμίας και του πολιτικού αναβρασμού της δεκαετίας 60’.
Η Ζούγκλα της Ασφάλτου (The Asphalt Jungle, 1950)
Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον
Ο Ντοκ, ένας ευφυέστατος και μεθοδικός κακοποιός γερμανικής καταγωγής αποφυλακίζεται και χωρίς χρονοτριβή, πείθει τον δικηγόρο του, και μια ομάδα ληστών με υψηλή εξειδίκευση, να οργανώσουν τη ληστεία μιας συλλογής από κοσμήματα τεράστιας αξίας. Ενώ η ληστεία στέφεται με επιτυχία, ένα απροσδόκητο γεγονός θα εκτροχιάσει εντελώς το σχολαστικά σχεδιασμένο και -παρά τόσο δα- αλάνθαστο σχέδιο. Οι εξελίξεις, επιτρέπουν πλέον ελεύθερα στον πανικό να παρεισφρύσει ανάμεσα στα μέλη της συμμορίας και να τινάξει εντελώς στον αέρα τις ήδη τεταμένες σχέσεις τους.
Δεν είναι τυχαίο το ότι όλοι περιγράφουν την «Ζούγκλα της Ασφάλτου» σαν ένα εξαιρετικό φιλμ νουάρ και μια από τις καλύτερες ταινίες του είδους της. Τα πάντα δείχνουν βαθειά μελέτη μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια σε όλο το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη της ιστορίας και των χαρακτήρων, δίνοντας μια πρωτόγνωρη αληθοφάνεια σε κάθε σκηνή.
