Ο «Αφρός των Ημερών» δε ξεκίνησε καλά...

Η τελευταία ταινία του Μάικλ Γκοντρί, «Αφρός των Ημερών» που βασίστηκε στο πρωτοποριακό μυθιστόρημα «L'Écume des Jours» του Μπόρις Βιαν προσγειώθηκε απότομα από τις κριτικές.

Από τη Δάφνη Δημοπούλου και τη Χριστίνα Λιάπη
Ο «Αφρός των Ημερών» δε ξεκίνησε καλά...

«Ο Γκόντρι ενδιαφέρεται πολύ πιο πολύ για την τεχνική πρόκληση τού να δημιουργήσει ευφάνταστα πλάνα παρά την επένδυσή τους με συναισθηματικό νόημα...η παραγωγή του σχεδιασμού φαίνεται να υπαγορεύει το συναίσθημα, παρά το αντίστροφο».

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τις πρώτες κριτικές που κυκλοφόρησαν για την νέα ταινία του Μισέλ Γκοντρί, «L'Écume des Jours» («Ο Αφρός των Ημερών»), με πρωταγωνιστές την Όντρεϊ Τοτού και τον Ρομέν Ντουρίς. Σχόλια σαν κι αυτά είναι μια μάλλον απότομη προσγείωση για το πολυαναμενόμενο πρότζεκτ, για το οποίο τα σχόλια μέχρι στιγμής συμφωνούν ότι είναι μια οπτικά χορταστική εμπειρία με όμως λίγο περιεχόμενο.

Loading the player ...

Το Hollywood Reporter γράφει: «Η εμπειρία είναι περισσότερο σαν να βλέπεις ένα πολύ μακρύ, πολύ ακριβό επεισόδιο του «Pee-wee’s Playhouse» που έχει σκηνοθετηθεί από τους Τέρι Γκίλιαμ και Σαλβαντόρ Νταλί» κι ότι «ο Γκοντρί υποβάλλει το θεατή σε μια παραπάνω από δίωρη οπτική επίθεση που είναι ευκολότερο να θαυμάσεις παρά να ευχαριστηθείς. [...] Παρά το άριστο γαλλικό καστ, οι ερμηνείες συχνά φαίνονται υπερβολικά μαγειρεμένες και καρτουνίστικες».

Η κεντρική ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από έναν ευκατάστατο νέο, τον Κόλιν (Ντουρίς) και την εκκεντρική Χλόη (Τοτού) που ερωτεύονται κεραυνοβόλα σε ένα πάρτι και παντρεύονται. Εκείνος μένει σε ρετιρέ διαμέρισμα με θέα όλο το Παρίσι, έχει τον προσωπικό του σεφ, τον Νικολά (Ομάρ Σι) και απολαμβάνει τα ‘πιανοκτέιλ’ του (συνδυασμός πιάνο και κοκτέιλ, λέξη που εφηύρε ο συγγραφέας του μυθιστορήματος που βασίζεται η ταινία).

Η ντόλτσε βίτα όμως διακόπτεται όταν ο Κόλιν θα χρειαστεί να διαθέσει όλη του την περιουσία για να σώσει τη ζωή της Χλόης όταν ένα νούφαρο αρχίζει να μεγαλώνει στα πνευμόνια της, με αποτέλεσμα να χρειάζεται να είναι συνεχώς περιτριγυρισμένη από φρέσκα λουλούδια ώστε να μη μαραθεί.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα φανταστικό Παρίσι του τέλους της δεκαετίας του ’40 όπου οι άνθρωποι λατρεύουν τη τζαζ, αιωρούνται μέσα σε φούσκες πάνω από τη πόλη, αντικείμενα μεταμορφώνονται σε διάφορα πράγματα κι ο παπάς καταφθάνει στην εκκλησία με διαστημόπλοιο.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ