Τα κουτάκια αρχίζουν να τσεκάρονται ένα-ένα - και, αναλογικά πάντοτε με μια ταινία Νόλαν και προθέσεων εισπρακτικού θριάμβου, θα λέγαμε ότι τα πράγματα βαίνουν ανάλογα των υψηλών προσδοκιών. Ο Ντέιμον είναι όπως πάντα εγγύηση, η μικρότερη απορία έτσι κι αλλιώς εξαρχής ήταν για εμάς, ο Ρόμπερτ Πάτινσον ως Αντίνοος βγαίνει πιο μπροστά στο τρέιλερ αυτό και δείχνει άξιος, η Αν Χάθαγουεϊ-Πηνελόπη φαίνεται να το φορά υπομονετικά και έντονα το κοστούμι, ο Τομ Χόλαντ-Τηλέμαχος είναι γεννημένος για τον ρόλο, η Σαρλίζ Θερόν-πάγια αναστάτωση, δεν είμαστε εμείς να πούμε ποτέ κακή κουβέντα, μάντεις, ρουφήχτρες (εντυπωσιακή!), Κύκλωπες, φλεγόμενη Τροία και κάτι γίγαντες με μεταλλικές στολές (μάλλον για Λαιστρυγόνες πάνε, εντάξει θα το καταπιούμε), το πράγμα δείχνει τις προθέσεις του. Είναι βέβαια όλα αυτά ένα παιχνίδι εικασίας και τίποτα παραπάνω.
Προθέσεις πάντως που πλην του ότι δύνανται να αποφέρουν ιστορικές εισπράξεις (και εννοούμε πρώτη πεντάδα όλων των εποχών), δείχνουν ότι μπολιάζουν το αναμενόμενο χολιγουντιανό θεάμα με μια γεωγραφία που πράγματι μοιάζει μεσογειακή, έχει φως, έχει πέτρα και πράσινο αναγνωρίσιμο στους αρμόδιους (εμείς είμαστε αυτοί), με την φωτογραφία να μην εξαμερικανίζει αλόγιστα σε στυλιστικό επίπεδο. Ναι, είναι κάτι που επίσης υπολογίζεις από έναν άνθρωπο με την σοβαρότητα του Άγγλου, δεν θα δούμε τερατολογία τύπου Βόλφγκανγκ Πίτερσεν και Όλιβερ Στόουν («Τροία», «Αλέξανδρος»), ούτε όμως και «παραμυθιακό» έπος στον δρόμο που χάραξε «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών».
Η ταινία παραμένει ένα οικονομικό ρίσκο, που ίσως αν κοντέψει τα δύο δισεκατομμύρια να πούμε τότε όλοι τι ρίσκο βρε παιδιά σίγουρο πράγμα ήταν, έχει κοστίσει περισσότερο από κάθε άλλη του σκηνοθέτη (250 εκατομμύρια), παραμένει το «πρωτότυπο» υλικό που το Χόλιγουντ ανέκαθεν ζούσε να μεταποιήσει και είναι ταυτόχρονα και κάτι ακόμα: Η περίπτωση μιας ταινίας-μετρητή της στιγμής της κουλτούρας μας στο κατά πόσον αντιλαμβάνεται ακόμα τις αρχετυπικές της ιστορίες ως επίκαιρες, ή έχει ολοσχερώς μεταπηδήσει στο όχημα μιας εντελώς άλλης λογικής. Λογικής υπερηρωικής και videogame ανάπλασης, που στο μεγαλύτερο μέρος της σε ιστορίες σαν τούτη εδώ στηρίζεται αλλά πλέον δείχνει ολότελα διαφορετική καμουφλάροντας (κι αλλοιώνοντας) τις βασικές αφηγηματικές δομές με τεχνολογία που μαγνητίζει βλέμμα και προσοχή περισσότερο απ' όσο η ουσία των ιστοριών αυτών απαιτεί.
Τρέιλερ:
