Οι δύο πρώτες ημέρες της 65ης Μπερλινάλε (5-15 Φεβρουαρίου) έχουν ήδη περάσει και στην παγωμένη ατμόσφαιρα της Γερμανικής πρωτεύουσας αιωρείται κάτι το απροσδιόριστα «ελληνικό». Η αίσθηση αυτή, ωστόσο, δεν αφορά στην - κακά τα ψέματα - περιορισμένη εκπροσώπηση της χώρας μας στη φετινή διοργάνωση, αλλά στο κεντρικό θέμα των ημερών που δεν είναι άλλο από τις περίφημες πια διαπραγματεύσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους στην Ευρωζώνη.
Αυτό είναι άλλωστε και το θέμα που φιγουράρει πρώτο τις τελευταίες ημέρες σε όλα τα μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα του πλανήτη. Ενδεικτικό ως προς αυτό και το τελευταίο πρωτοσέλιδο του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel» στον Έλληνα πρωθυπουργό με τίτλο « Τσίπρας, ο εφιάλτης της Ευρώπης».
Κι αν για τον πολιτικό τύπο το ενδιαφέρον μοιάζει αυτονόητο, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο πως ακόμα και το γνωστό κινηματογραφικό έντυπο «The Hollywood Reporter» αφιερώνει σεβαστό χώρο προκειμένου να συνδέσει τα αιτήματα της νέας ελληνικής κυβέρνησης και μία πιθανή κατρακύλα του Ευρώ με ένα ζοφερό μέλλον για τα αμερικανικά στούντιο.
Επιπλέον, δεν είναι λίγες οι φορές όπου ξένοι δημοσιογράφοι ή και απλοί Βερολινέζοι σπεύδουν να αναφερθούν όποτε πετύχουν Έλληνα ανταποκριτή στα δύο καυτά ονόματα των ημερών: Τσίπρας και Βαρουφάκης.
Καθόλου παράξενο κι αυτό, αφού ακόμα και την ημέρα (Πέμπτη 5/2) όπου άνοιξε η αυλαία του Φεστιβάλ στο επιβλητικό «Μπερλινάλε Παλάστ» με το «Nobody Wants the Night» της Ιζαμπέλ Κοϊσέτ, τα βλέμματα όλων ήταν ήδη στραμμένα στον απόηχο της πρωινής συνάντησης Σόιμπλε-Βαρουφάκη στο Βερολίνο.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η όποια πολιτική επικαιρότητα δεν αφαιρεί ουσιωδώς κάτι από τη λάμψη και τη σπουδαιότητα μιας διοργάνωσης που όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος έχει να επιδείξει κατάμεστες αίθουσες και μακριές ουρές στα ταμεία προπώλησης εισιτηρίων.
Οι πρώτες - θετικές ως ένα βαθμό - εντυπώσεις από το Διαγωνιστικό Τμήμα αφορούν την ταινία έναρξης της Μπερλινάλε, στην παγκόσμια πρεμιέρα της οποίας έδωσαν το παρών εκτός της Ισπανίδας σκηνοθέτιδας οι πρωταγωνιστές Γκάμπριελ Μπερν, Ρίνκο Κικούτσι και βεβαίως η Γαλλίδα σταρ Ζιλιέτ Μπινός, η οποία και έκλεψε τις εντυπώσεις στο κόκκινο χαλί του Μπερλινάλε Παλάστ.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε η Κοϊσέτ στο cinemagazine.gr, κύρια πηγή έμπνευσης για το «Nobody Wants the Night» αποτέλεσε το περίφημο ντοκιμαντέρ του Ρόμπερτ Φλάερτι «Η Νανούκ του Βορρά», το οποίο και ανέλαβε να προβάλλει ενώπιον όλων των συντελεστών της ταινίας πριν την έναρξη των γυρισμάτων.
Η Ζυλιέτ Μπινός στο κόκκινο χαλί, λίγο πριν την πρεμιέρα του «Nobody Wants the Night»
Η συνέχεια δόθηκε την Παρασκευή το πρωί με μία ιδιαίτερα ξεχωριστή προσθήκη του Διαγωνιστικού. Ο λόγος για το «Taxi» του Τζαφάρ Παναχί, ακόμα μία θαρραλέα κίνηση του διακεκριμένου σκηνοθέτη των «Offside» και «This is not a Film» να αψηφήσει τη ρητή απαγόρευση του καθεστώτος του Ιράν να γυρίζει ταινίες.
Γυρισμένο στα κρυφά μέσα σε ένα ταξί, ο Παναχί κάθεται στη θέση του οδηγού για να καταγράψει με ανεπιτήδευτη αμεσότητα την καθημερινότητα των ανθρώπων και των δρόμων της Τεχεράνης. Κι αυτό που παρέδωσε δεν είναι απλώς ένα πολιτικό φιλμ, αλλά ένας ακόμα θρίαμβος της ακατάβλητης επιθυμίας για ελεύθερη έκφραση.
Από την ταινία «Taxi» του Τζαφάρ Παναχί
Στον αντίποδα των κολακευτικών σχολίων που απέσπασε ο Παναχί βρέθηκε ο πρωτοπόρος Γερμανός δημιουργός Βέρνερ Χέρτζογκ. Αιτία, η τελευταία και με διαφορά πιο αδύναμη δημιουργία του με τίτλο «Βασίλισσα της Ερήμου», ένα αποκαρδιωτικά παλιομοδίτικο δράμα εποχής με πρωταγωνιστές τους Νικόλ Κίντμαν, Τζέιμς Φράνκο, Ντέμιαν Λούις και Ρόμπερτ Πάτινσον, βασισμένο στη ζωή της Αγγλίδας εξερευνήτριας Γερτρούδης Μπελ.
Το γεγονός πως η λιτά κομψή παρουσία της Αυστραλής ηθοποιού στο Βερολίνο ήταν αυτό που συνέλεξε τα περισσότερα επιδοκιμαστικά σχόλια του Τύπου αναφορικά με την ταινία, δείχνει τον στραβό δρόμο που πήρε μια παραγωγή η οποία, μεταξύ πολλών άλλων στραβών, αστόχησε θεαματικά στην στελέχωση του καστ (ανεπαρκής ο Φράνκο και αλλού για αλλού ο Πάτινσον).
Σκηνή από τη «Βασίλισσα της Ερήμου» του Βέρνερ Χέρτζογκ
Ωστόσο, η τελευταία χρονικά δημοσιογραφική προβολή για τη δεύτερη ημέρα της 65ης Μπερλινάλε ήταν αυτή που μας επεφύλασσε και το κατά πολλούς καλύτερο φιλμ της πρώτης τετράδας του Διαγωνιστικού. Η δεύτερη ταινία του Βρετανού Άντριου Χέιγκ, σκηνοθέτη του εξαιρετικού «Weekend», έχει τίτλο «45 Years» και επικεντρώνεται στους απρόσμενους κλυδωνισμούς που προκύπτουν στον 45ετή δοκιμασμένο γάμο των Κέιτ (Σαρλότ Ράμπλινγκ) και Τζεφ (Τομ Κόρτνεϊ), από τη στιγμή που θα εντοπιστεί τυχαία η σωρός της επί δεκαετίες χαμένης, προηγούμενης αγάπης του τελευταίου.
Από τούτη την περίτεχνη σπουδή πάνω στις σχέσεις αλλά και τη σχετικότητα που περιβάλλει τόσο την αλήθεια όσο και το χρόνο, δε θα είναι υπερβολή να ξεχωρίσουμε από τώρα την ισχυρή υποψηφιότητα της Ράμπλινγκ στην κούρσα για τα βραβεία ερμηνείας.
Από το «45 Years» του Άντριου Χέιγκ
