Μέρες πριν η νέα του ταινία προβληθεί στο Διαγωνιστικό των Καννών και αιώνες αφ΄ότου οι άνθρωποι δέχονταν...μαστίγωμα ως τιμωρία αξιόποινων πράξεων, διαβάζουμε μάλλον εμβρόντητοι για την δικαστική απόφαση σε βάρος του Ιρανού δημιουργού που έχει ξεπεράσει προ πολλού την έννοια του «πολύπαθου».

8 χρόνια (5 εκτελέσιμα), μαστίγωμα, πρόστιμα και κατάσχεση λοιπόν είναι η ποινή για τον Μοχάμαντ Ρασούλοφ, κι όλα αυτά κυρίως για συνυπογραφή δηλώσεων, υπογραφή ταινιών και ντοκιμαντέρ. Πράξεις που σύμφωνα με το δικαστήριο τεκμηριώνουν έγκλημα σε βάρος της εθνικής ασφάλειας του Ιράν. Όσο και αν μπορεί να απωθείται κανείς από «δημοκρατικές απολήξεις» της «παρακμιακής Δύσης», όσο και αν σέβεται κάποιους κόσμους που δεν τον περιλαμβάνουν και δεν τον αφορούν - αν αυτό είναι εν γένει δέον - στο άκουσμα ότι κάποιος χάνει την ελευθερία του, μαστιγώνεται και εξανεμίζεται η περιουσία του επειδή διαφωνεί ιδεολογικά με την κυβέρνησή του (ή και για όποιον λόγο, αλήθεια, η φυλάκιση αρκεί πάντα σαν ποινή), αποσβολώνεται.

Ο Ρασούλοφ έχει το «The Seed of the Sacred Fig» στο Διαγωνιστικό των Καννών φέτος - και δεν ξέρει κανείς αν αυτό συνδέεται με την ποινή με κάποιον τρόπο. Η ταινία σχετίζεται πάντως ευθέως με τα κατά το θεοκρατικό καθεστώς αμαρτήματα του 51χρονου, αφού περιγράφει την ιστορία ενός δικαστή του Επαναστατικού Δικαστηρίου της Τεχεράνης που αντιμετωπίζει τις θυελλώδεις διαμαρτυρίες μιας χώρας και παρανοεί όταν το όπλο του χάνεται.

Ο Ρασούλοφ δεν είναι πρωτάρης στις αυστηρότατες ποινές. Έχει συλληφθεί και στο παρελθόν, έχει φυλακιστεί, του έχει απαγορευθεί η έξοδος από την χώρα, ήδη πολλές φορές έχουμε γράψει κι εμείς για τα παθήματά του στις σελίδες μας. Ας ελπίσουμε κάτι να γίνει προτού εκτελεστεί η (εμφανώς παραδειγματική) ποινή, ο φόβος όμως ότι αυτή δεν θα είναι η τελευταία φορά παραμένει. Η παγκόσμια κατακραυγή θα υπάρξει, πόσο ουσιώδης και αποτελεσματική είναι όμως πια;