Μερικά πράγματα είναι κωμικά από τα γεννοφάσκια τους. Τι έκανε λέει; Είπες ριμέικ Πέκινπα; Γελάμε. Όπως το κάναμε και πριν από 32 χρόνια, το 1994, παρότι ο αγαπητότατος Ρότζερ Ντόναλντσον το σκηνοθετούσε, παρότι Άλεκ Μπόλντγουιν και Κιμ Μπέισινγκερ πρωταγωνιστούσαν. Απέτυχε τότε, παρά τους συμμετέχοντες, παρά και το ότι είχαν περάσει μόλις 22 χρόνια από την πρωτότυπη ταινία και ο κόσμος δεν είχε αλλάξει τόοοοοσο δραστικά. Σήμερα, αλήθεια, που πάνε; 

Πάνε.

Έτσι λοιπόν το Netflix γυρεύει λίγη αίγλη και πάει να τη δανειστεί από ένα σχέδιο που είχε ΤΟΝ πρωταγωνιστή, ΤΟΝ σκηνοθέτη και στο κάτω-κάτω μια Άλι ΜακΓκρό στα βραχύβια μεγάλα της, και με τρελή χημεία με το αγόρι της, μετέπειτα σύζυγο.

Ποιος θα παίξει τον Στιβ ΜακΚούιν; Ή ακόμα χειρότερα θα πάει να τροποποιήσει τον Στιβ ΜακΚουίν; Δεν ξέρουμε ακόμα. Ποιος θα κάτσει στην καρέκλα του Σαμ Πέκινπα; Ο Φίλιπ Μπαραντίνι της «Εφηβείας», για την οποία μόνο καλά λόγια έχουμε μεν, αλλά τα καλά λόγια εδώ (και όχι μόνο εδώ φυσικά) δεν αδειοδοτούν για τα πάντα σε ό,τι κι αν διαλέξει. Θα το γυρίσει μονοπλάνο; Πλάκα θα 'χει. Δεν είναι όμως εκεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ποιος ο χαρακτήρας του σκηνοθέτη. Ο Μπαραντίνι έρχεται από κάτι Boiling Point και πάει σε κάτι...Enola Holmes 3. O Πέκινπα ερχόταν από Αδέσποτα Σκυλιά και πήγαινε σε Pat Garrett and Billy the Kid. Για όνομα του Θεού, τι αντιπαραθέτουμε;

Στο σενάριο ο Πίτερ Κρεγκ έχει θεωρητικά μια σκληράδα να φέρει στο γράψιμο - μετασκευή του αρχικού κειμένου του Τζιμ Τόμσον, στον οποίο είχε βασιστεί ο Γουόλτερ Χιλ για την ταινία του '72. Και Γουόλτερ Χιλ δεν είναι ο συμπαθής Πίτερ Κρεγκ.

Τουλάχιστον θα διασκεδάσουμε.