Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Τίλντα Σουίντον υπερασπίστηκε την επιλογή της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών το 2004, όπου η ίδια ήταν μέλος, με πρόεδρο τον Κουέντιν Ταραντίνο, να απονείμει τον Χρυσό Φοίνικα στον Μάικλ Μουρ για το ντοκιμαντέρ του «Fahrenheit 9/11», μια επιλογή που έκτοτε κρίνεται αμφιλεγόμενη. Το βασικό επιχείρημα των επικριτών είναι ότι οι λόγοι της βράβευσης δεν ήταν καλλιτεχνικοί, αλλά πολιτικοί, κι η Σουίντον δεν τους διέψευσε. Αντίθετα, η ηθοποιός δήλωσε πως αισθάνεται περήφανη γι’ αυτήν την επιλογή, καθώς με εκείνη την ταινία ο Μουρ είπε όσα δεν του επιτρεπόταν να διατυπώσει σε οποιοδήποτε άλλο μέσο, κι εκείνος επέλεξε το σινεμά. Φήμες λένε, πάντως, πως ο Ταραντίνο τότε υποστήριζε μια άλλη ταινία του διαγωνιστικού, το νοτιοκορεάτικο «Oldboy» του Παρκ Τσαν – Γουκ – φυσικά, είχε δίκιο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, η επιτροπή συζητούσε με τις ώρες πριν καταλήξει ανάμεσα στις δύο ταινίες. Ο ίδιος ο Ταραντίνο εντοπίστηκε τρεις φορές στη διάρκεια του φεστιβάλ να παρακολουθεί την ταινία του Παρκ. Πάνω από είκοσι χρόνια μετά, η ιστορία του κινηματογράφου τον δικαιώνει πανηγυρικά, αφού το ντοκιμαντέρ του Μουρ δεν μπορεί να σταθεί παρά ως ένα (φωνακλάδικο) κειμήλιο της εποχής του, ενώ το κομψοτέχνημα του Παρκ έχει κερδίσει τη θέση του ως ένα από τα καλύτερα φιλμ της δεκαετίας του 2000. Ακόμα μια απόδειξη πως τα κριτήρια κάθε βράβευσης και επαίνου οφείλουν να είναι καθαρά καλλιτεχνικά, γιατί οι ντουντούκες, όσο ορθά πράγματα κι αν διαλαλούν, δεν αποτελούν από μόνες τους σημαντικό σινεμά.