Υπάρχουν (πολλοί) άνθρωποι που έχουν παρεξηγήσει τι εστί Νίκολας Κέιτζ. Και δεν αναφέρομαι σε αυτούς που ασχολούνται με τα...μαλλιά ή/και τις θεωρούμενες συλλήβδην κακές (όχι μόνο άδικο αλλά και λάθος) ταινίες του. Αλλά σ' εκείνους που παραγνωρίζουν το μίγμα ταλέντου, sui generis σταρ παρουσίας και ολομέτωπου δοσίματος του ηθοποιού και σε ταινίες εμφανώς κατώτερες του ταλέντου του. Τέλος πάντων, μεγάλη ιστορία, τα γούστα και οι γνώμες περισσεύουν.
Τα «λεφτά» εδώ είναι το σενάριο των Τομ Γκόρμικαν και Κέβιν Έτεν, υπό τον ήδη κλασικό τίτλο «The Unbearable Weight of Massive Talent» και η απαιτητική/λατρευτική παρουσία που αιτείται από τον Νικ Κέιτζ σ' έναν ρόλο που, έτσι κι αλλιώς, δεν δίστασε να πάρει αλλά εξαρχής του διατυπώθηκε από τους σεναριογράφους πως «είναι ένα γράμμα αγάπης κι επουδενί πάει να τον κοροϊδέψει».
Κρατηθείτε τώρα: Ο Κέιτζ υποδύεται τον εαυτό του που προσπαθεί να πάρει ρόλο στην τελευταία ταινία του Ταραντίνο ενώ στην προσωπική του ζωή αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω τεταμένων σχέσεων με την κόρη του και...υπέρογκων οικονομικών χρεών - που ως γνωστόν είναι και ο λόγος που ο Κέιτζ παίζει σε 10 ταινίες τον χρόνο στην πραγματικότητα.
Γίνεται καλύτερο: Ενίοτε μιλάει με μια '90ς εκδοχή του εαυτού του που τον δουλεύει για τις χάλια ταινίες που παίζει ενώ τότε ήταν και υποσχόμενος ηθοποιός και σταρ διαμετρήματος. Κάπου εκεί το στόρι ξεφεύγει σε λατρευτικές κατευθύνσεις. Καθώς βουτηγμένος στα χρέη συμμετέχει στο πάρι ενός Μεξικανού εκατομμυριούχου για τον οποίον μαθαίνει από την CIA πως είναι ναρκοβαρώνος και αυτόματα καλείται να δώσει πληροφορίες γι΄αυτόν. Όμως ο εκατομμυριούχος που είναι τιφόζι του Κέιτζ θελει και να του αποκαταστήσει την οικογενειακή του ευτυχία φέρνοντας προς συμφιλίωση την κόρη και την πρώην γυναίκα στα πράγματα, αναγκάζοντας τον ηθοποιό να παίξει τον ρόλο της ζωής του - στην ταινία που θα παίζει τον ρόλο της ζωής του. Και μαζί μ' αυτά το σενάριο που θα γράφουν Κέιτζ και ναρκοβαρώνος θα καθρεφτίζει την ιστορία του έργου (που καθρεφτίζει πράγματα από την πραγαμτική ζωή του ηθοποιού) ενόσω θα παίζουν και αναφορές σε πραγματικές ταινίες του Κέιτζ.
Είπαμε, αν βγει καλό τύφλα να 'χει ο Τσάρλι ο Κάουφμαν. Αν όχι, πάλι θα είμαστε 6-7 άνθρωποι που θα βρούμε έναν τρόπο να το υπερσπιζόμαστε από την κακοήθεια του κόσμου.
