Το «Baby Reindeer» στάθηκε ανέλπιστο hit για την πλατφόρμα του Netflix. Στηρίχθηκε στον θεατρικό μονόλογο του κωμικού Ρίτσαρντ Γκαντ, ο οποίος με τη σειρά του τον εμπνεύστηκε από προσωπικές του εμπειρίες. Και που λέτε, ναι, η περιέργεια είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, αλλά αν βλέπουμε αυτή τη σειρά κι εκείνο που κάνουμε μετά είναι να ψάχνουμε με τις ώρες για να εντοπίσουμε ποια είναι τα αληθινά πρόσωπα στα οποία βασίστηκαν οι χαρακτήρες, κάτι πηγαίνει τρομερά λάθος στον τρόπο που προσλαμβάνουμε όσα βλέπουμε στην οθόνη – είναι σαν να είμαστε τουρίστες, σαν να μην κατοικήσαμε ποτέ στο δράμα, να μην ακούσαμε όσα είχε να μας πει.

Μην τα πολυλογούμε, η γυναίκα στην οποία βασίστηκε η Μάρθα, άσκησε αγωγή σε βάρος του Netflix, διεκδικώντας εκατομμύρια ως αποζημίωση για ηθική βλάβη, καθώς, σύμφωνα με το σώμα της αγωγής, η απεικόνισή της στην οθόνη περιέχει ανακρίβειες. Κατά τους δικηγόρους της, αν η πλατφόρμα και ο Ρίτσαρντ Γκαντ ήθελαν όντως να κρύψουν την ταυτότητά της, θα φρόντιζαν ο μυθοπλαστικός χαρακτήρας να μην παραπέμπει τόσο φανερά στην ίδια.

Για την ιστορία, πριν από λίγες μέρες διευθετήθηκε εξωδικαστικά αντίστοιχη αγωγή της εισαγγελέα του «When they see us», για την απεικόνισή της στη σειρά. Στο πλαίσιο του εξωδικαστικού συμβιβασμού, το Netflix πρόσθεσε disclaimer στην αρχή των επεισοδίων, κατά το οποίο η ταινία βασίζεται μεν σε αληθινή ιστορία, αλλά πρόσωπα και καταστάσεις έχουν παραλλαχθεί για να εξυπηρετηθεί η δραματουργία.