Η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τις 69ες Χρυσές Σφαίρες έγινε με τον συνήθη, χαλαρό τρόπο στο Ξενοδοχείο Χίλτον του Μπέβερλι Χιλς, από τους -όχι ιδιαίτερα “επίκαιρους”- Τζέραρντ Μπάτλερ, Γούντι Χάρελσον, Ρασίντα Τζόουνς και Σοφία Βεργκάρα. Όπως αναμενόταν, το “The Artist” επιβεβαιώνει πως βρίσκεται στη σωστή οσκαρική τροχιά, πλάι-πλάι με το “Hugo”, με υποψηφιότητες στις σημαντικές κατηγορίες Σεναρίου, Καλύτερης Κωμωδίας ή Μιούζικαλ, αλλά και Σκηνοθεσίας.

Ο “κερδισμένος” των υποψηφιοτήτων ωστόσο, δεν είναι άλλος από τον Τζορτζ Κλούνεϊ, που έκανε την έκπληξη με μια δυνατή διπλή παρουσία στις υποψηφιότητες χάρη στο, καλό αλλά όχι εξαιρετικό, “Αι Ειδοί του Μαρτίου” (“The Ides of March”). Ο Κλούνεϊ φέτος μοιάζει να διανύει την καλύτερη χρονιά του - το ερώτημα είναι αν θα συνοδευτεί η επιτυχία του αυτή και από το αντίστοιχο αγαλματίδιο της Ακαδημίας. Σε κάθε περίπτωση, εκτός από την υποψηφιότητά του για Καλύτερος Ηθοποιός με τους “Απόγονους” (“The Descendants”), ο διάσημος σταρ είδε και το “The Ides of March”, το οποίο συν-έγραψε και σκηνοθέτησε, να προτείνεται για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, Σεναρίου και Καλύτερου Ηθοποιού (Ράιαν Γκόσλινγκ).

Κατά τα άλλα, business as usual με ασφαλείς επιλογές και το κλασικό “γλύψιμο” στους σταρ. Οι Σφαίρες για μία ακόμη φορά έδειξαν την αγάπη τους για τα μεγάλα ονόματα, περιλαμβάνοντας στην κατηγορία της Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το σερβοκροάτικο “In The Land of Blood and Honey”, της Αντζελίνα Τζολί. Στο ίδιο πνεύμα, μη θέλοντας δηλαδή να κακοκαρδίσουν τους σταρ καλεσμένους, οι ψηφοφόροι έριξαν τα “κόκαλά” τους στη Μαντόνα (για το τραγούδι “Masterpiece”, από το “W.E.”) αλλά και την Γκλεν Κλόουζ, που έγραψε τους στίχους για ένα τραγούδι του “Albert Nobbs”, με το οποίο είναι υποψήφια και για Καλύτερη Ηθοποιός σε Δράμα.

Στο τερέν των ερμηνειών, δεν μπορούμε παρά να χειροκροτήσουμε τη διπλή παρουσία του Ράιαν Γκόσλινγκ στις κατηγορίες Καλύτερου Ηθοποιού Δραματικής Ταινίας (δυστυχώς, για τη λάθος ταινία) αλλά και Κωμωδίας (“Crazy Stupid Love”). Όχι ότι αυτό λέει κάτι για την αξιοπιστία των ψηφοφόρων, αφού αφενός το βραβείο μάλλον θα πάει τελικά σε έναν εκ των Κλούνεϊ/ Μπραντ Πιτ (σε μία απλά συμπαθητική ερμηνεία), αφετέρου αναδεικνύει την (πέραν ενός νεύματος στον Β’ Ανδρικό Ρόλο) αδιαφορία για το κατά τα άλλα μανιασμένα υπέροχο “Drive”. Στις γυναικείες ερμηνείες Δράματος, όπου όλα τα προγνωστικά λένε Βαϊόλα Ντέιβις (“Oι Υπηρέτριες”), κατάφερε να τρυπώσει και η Ρούνεϊ Μάρα από το “Κορίτσι με το Τατουάζ”, παρόλο που το φιλμ δεν είχε δυνατή παρουσία στα βραβεία που έχουν προηγηθεί.

Οι εκπλήξεις αυτών των υποψηφιοτήτων, δεν ήταν πολλές και σίγουρα ήταν μικρού βεληνεκούς: Στις ευχάριστες βρίσκουμε την παρουσία του Γούντι Αλεν στις υποψηφιότητες με τα “Μεσάνυχτα στο Παρίσι”, που είχαν αγνοηθεί γενικά μέχρι τώρα στην οσκαρική κούρσα, την υποψηφιότητα της Κρίστεν Γουίγκ για Καλύτερη Ηθοποιός σε Κωμωδία (“Φιλενάδες” ) αλλά και τον Μπρένταν Γκλίσον ως Καλύτερο Κωμικό Ηθοποιό στο “Εκτός Νόμου και Χρόνου”. Εκεί που σηκώθηκε ελαφρώς το τριχωτό της κεφαλής μας ήταν με την υποψηφιότητα του Τζόνα Χιλ στον Β’ Ρόλο, επειδή για πρώτη φορά μπόρεσε να παίξει έναν κανονικό άνθρωπο και όχι κάποιον αυτιστικό, “αστείο” παιδενήλικα (όχι, αλήθεια, φανταστείτε τον να κερδίζει ή -ακόμη χειρότερα- να παίρνει οσκαρική υποψηφιότητα).

Αξίζει να σημειωθεί τέλος, πως στην κατηγορία Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, οι Σφαίρες φέτος προώθησαν έξι φιλμ -και όχι πέντε- όπως συνηθίζεται. Μπορείτε να μαντέψετε ποιο ήταν άραγε το τυχερό αουτσάιντερ;

Φαίδρα Βόκαλη