Μαρσουπιλαμί

Για να διασώσει τη δουλειά του, ο Νταβίντ δέχεται να εμπλακεί σε ένα αμφίβολο σχέδιο: να μεταφέρει από τη Νότια Αμερική ένα μυστηριώδες δέμα. Σύντομα βρίσκεται σε μια κρουαζιέρα μαζί με την πρώην σύντροφό του, Τες, τον γιο τους Λέο και τον συνάδελφό του Στεφάν — έναν καλοπροαίρετο αλλά απελπιστικά αδέξιο τύπο, τον οποίο επιστρατεύει για να κουβαλήσει το δέμα αντί για εκείνον.

Τα πράγματα, όμως, παίρνουν απρόβλεπτη τροπή όταν ο Στεφάν το ανοίγει κατά λάθος: μέσα κρύβεται ένα αξιολάτρευτο μωρό Μαρσουπιλαμί, και από εκείνη τη στιγμή το ταξίδι τους μετατρέπεται σε ένα ξέφρενο χάος.

Η κινηματογραφική μεταφορά του διάσημου κόμικ του Αντρέ Φρανκέν από τον Φιλίπ Λασό - που υπογράφει τη σκηνοθεσία, το σενάριο και κρατά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο - επιχειρεί να κινηθεί στο ύφος μιας ανάλαφρης slapstick κωμωδίας με καθαρά οικογενειακό προσανατολισμό. Το τελικό αποτέλεσμα, ωστόσο, μπορεί να περιγραφεί με μία λέξη: υπερβολή. Το «Μαρσουπιλαμί», αυτό το αλλόκοτο και σουρεαλιστικό πλάσμα της ζούγκλας, δεν αξιοποιείται ως βασικός άξονας της αφήγησης, αλλά περιορίζεται σε ένα επαναλαμβανόμενο γκαγκ - ένα ψηφιακό εύρημα που χαρίζει στιγμιαία διασκεδαστικές σκηνές, οι οποίες όμως γρήγορα χάνουν τη φρεσκάδα τους.

Αναμφίβολα, το παιδικό κοινό θα βρει λόγους να διασκεδάσει, δεν αμφισβητείται. Το ουσιαστικό ερώτημα, όμως, είναι αν μετά το τέλος της προβολής θα καταφέρει κανείς να αντιληφθεί γιατί αυτό το παρδαλό, φανταστικό πλάσμα από την Παλούμπια εξακολουθεί να μας απασχολεί εδώ και επτά δεκαετίες. Γιατί, στην πραγματικότητα, το Μαρσουπιλαμί υπήρξε ανέκαθεν κάτι περισσότερο από μια απλή ακολουθία εύκολων αστείων.