Το Τρίτο Μέρος της Νύχτας / Trzecia Czesc Nocy (1971)
Ένας άνδρας γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας της συζύγου και του γιου του από Γερμανούς στρατιώτες και διαφεύγει την τελευταία στιγμή. Οταν θα προσπαθήσει να εμπλακεί στην Αντίσταση, θα βρεθεί ξανά κυνηγημένος και θα αναζητήσει καταφύγιο στο σπίτι μιας εγκύου που μοιάζει εκπληκτικά στη νεκρή γυναίκα του.
Η συμμετοχή του σε μια σειρά παράξενων ιατρικών πειραμάτων και η πάλη με τις ενοχές για τον χαμό της οικογένειάς του θα σταθούν αφετηρία για την καταβύθισή του σε έναν εφιαλτικό κόσμο παραισθήσεων.
Βασισμένος στις εμπειρίες του πατέρα του κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στην Πολωνία, ο οποίος τάιζε εθελοντικά με το αίμα του ψείρες προκειμένου οι Γερμανοί να δημιουργήσουν εμβόλιο κατά του τύφου, ο Ζουλάφσκι πραγματοποιεί ένα πυρετικό, ελλειπτικό ντεμπούτο, μεταμορφώνοντας μία άγνωστη, και σχεδόν σουρεαλιστική, πτυχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σε υπαρξιακή ταινία τρόμου.
Με την κάμερα να επιδίδεται σε ιλιγγιώδεις στροβιλισμούς, ο Πολωνός σκηνοθέτης περιγράφει σαν βιβλική Αποκάλυψη έναν κόσμο στο χείλος της καταστροφής και συνάμα εξαπολύει μια συντριπτική επίθεση στον κινηματογραφικό ακαδημαϊσμό.
Ο Διάβολος / Diabel (1972)
Εν μέσω του χάους που έχει προκαλέσει η εισβολή των πρωσικών στρατευμάτων στην Πολωνία του 1790, ένας νεαρός ιδεαλιστής ευγενής δραπετεύει από τη φυλακή με τη βοήθεια ενός άγνωστου άνδρα και επιστρέφει στο κάποτε πλούσιο σπιτικό του για να βρει σύσσωμη την οικογένειά του παραδομένη στην παρακμή και τη διαφθορά.
Με την υποχθόνια προτροπή του μυστηριώδους σωτήρα του, θα επιδοθεί σε μια δολοφονική φρενίτιδα, επιδιώκοντας μάταια τον εξαγνισμό ενός παράλογου κόσμου.
Στη δεύτερη μόλις ταινία του, ο Ζουλάφσκι καταργεί ξανά τα όρια μεταξύ ακόμα και των πιο ασύμβατων κινηματογραφικών ειδών, παντρεύοντας βλάσφημα το ιστορικό δράμα με την ταινία φρίκης για να δημιουργήσει μια μεγαλειώδη γκραν γκινιόλ όπερα, ένα υπερθέαμα χορογραφημένης βίας και πολιτικής αλληγορίας που σαρδόνια διαπότιζε τον διαμελισμό της Πολωνίας του 18ου αιώνα με απόηχους από τις αναταραχές του Μάη του '68.
Διόλου τυχαία, η σχιζοφρενική αλλά σαγηνευτική αυτή μείξη, κινηματογραφημένη άλλοτε με δαιμονική ενέργεια και άλλοτε με ποιητική διάθεση, απαγορεύτηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς της Πολωνίας για πάνω από δεκαπέντε χρόνια.
Σημασία Έχει ν' Αγαπάς / L'Important c'Est d'Aimer (1975)
Ένας φωτογράφος συναντά και γοητεύεται από μια ξεπεσμένη ηθοποιό δευτεροκλασάτων ερωτικών ταινιών, υπό το βλέμμα του καταθλιπτικού, σινεφίλ συζύγου της, και προκειμένου να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στην καριέρα της αποφασίζει να χρηματοδοτήσει μια θεατρική παραγωγή του «Ριχάρδου ΙΙΙ», δανειζόμενος χρήματα από τους μαφιόζους εργοδότες του.
Γύρω από το ανορθόδοξο αυτό ερωτικό τρίγωνο, ο Ζουλάφσκι σκιαγραφεί έναν ολόκληρο μικρόκοσμο από χαμένες ψυχές: αλκοολικούς και τοξικομανείς, αποτυχημένους καλλιτέχνες και ματαιόδοξους ηθοποιούς, αδίστακτους κακοποιούς και πορνογράφους.
Στην πρώτη του γαλλόφωνη ταινία, ο Πολωνός σκηνοθέτης χαρτογραφεί αριστουργηματικά τα μυστήρια της καρδιάς με την ένταση ενός αγωνιώδους θρίλερ, κινηματογραφώντας με μανιακή ένταση και ταυτόχρονα σπάνια ευαισθησία ένα απεγνωσμένο ρομάντζο που πασχίζει να επιβιώσει εν μέσω σεξουαλικών οργίων και διαστροφών, επικίνδυνων εθισμών και βίαιων ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών, και κυρίως από το μοιραίο δίλημμα ανάμεσα στον έρωτα και στο καθήκον.
Μια από τις πιο επώδυνα ρομαντικές ταινίες των '70s, με ένα σπαρακτικό σάουντρακ του Ζορζ Ντελρί και τη Ρόμι Σνάιντερ στην πιο συγκλονιστική ερμηνεία της καριέρας της.
Μια Γυναίκα Δαιμονισμένη / Possession (1981)
Ύστερα από την προσωπική εμπειρία ενός πικρού χωρισμού, ο Ζουλάφσκι αποφάσισε να ζωντανέψει με αδυσώπητη ένταση στην οθόνη την ιστορία μιας γυναίκας (Ιζαμπέλ Ατζανί) η οποία εγκαταλείπει τον σύζυγό της (Σαμ Νιλ) και τον εραστή της για χάρη ενός μυστηριώδους πλάσματος που μοιάζει να τροφοδοτείται από τις καταπιεσμένες επιθυμίες της.
Οι ενέργειές της πυροδοτούν μια σειρά βίαιων συγκρούσεων, αιματηρών φονικών, ακραίων συμπεριφορών και ανεξήγητων μεταμορφώσεων, με φόντο το Τείχος του Βερολίνου.
Σκηνικό διόλου τυχαίο, καθώς ο Ζουλάφσκι δίνει κυριολεκτικά σάρκα και οστά στους εσωτερικούς δαίμονες της ηρωίδας του, τοποθετώντας το χρονικό ενός διαλυμένου γάμου στην καρδιά μιας διχασμένης πόλης και καμουφλάροντας ένα οικογενειακό δράμα και μια πολιτική μεταφορά σε μια σχεδόν σουρεαλιστική ταινία φρίκης.
Λογοκριμένο σε πολλές χώρες, το φιλμ μετατράπηκε σταδιακά σε μια από τις πιο διαβόητες cult ταινίες της δεκαετίας του '80, ενώ η σαγηνευτική Ατζανί παραδίδει μια από τις καλύτερες και πιο θαρραλέες γυναικείες ερμηνείες όλων των εποχών, που δικαίως βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Καννών και στα Σεζάρ.
Στον Ασημένιο Πλανήτη / Na Srebrnym Globie (1987)
Μια ομάδα εξερευνητών αφήνουν τη Γη προκειμένου να ανακαλύψουν την έννοια της ελευθερίας και να δημιουργήσουν έναν νέο πολιτισμό. Οταν το σκάφος τους συντρίβεται σε έναν άγνωστο πλανήτη και οι αρχικοί έποικοι αρχίζουν να πεθαίνουν, τα παιδιά τους θα ξεκινήσουν μια πρωτόγονη κοινότητα η οποία θα εξελιχθεί σε μια ταξικά διαχωρισμένη κοινωνία που περιμένει την έλευση ενός μεσσία.
Βασισμένος στην «Τριλογία του Φεγγαριού» του συγγραφέα θείου του, Γέρζι Ζουλάφσκι, ο Αντρέι Ζουλάφσκι θα ξεκινήσει το 1976 τη δημιουργία ενός λαβυρινθώδους αλληγορικού έπους που ταλαντεύεται ευρηματικά ανάμεσα στη φιλοσοφική επιστημονική φαντασία του Αντρέι Ταρκόφσκι και στη σουρεαλιστική εικονογραφία του Αλεχάντρο Γιοντορόφσκι.
Δύο χρόνια αργότερα, όμως, και ενώ το 80% των γυρισμάτων είχε ήδη ολοκληρωθεί, η πολωνική κυβέρνηση θα διακόψει απότομα την υπερφιλόδοξη αυτή παραγωγή, θεωρώντας την μια κεκαλυμμένη κριτική του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Μια δεκαετία μετά, ο σκηνοθέτης θα ολοκληρώσει το όραμά του αντικαθιστώντας τις σκηνές που λείπουν με αφήγηση του ίδιου και παραδίδοντας την πιο φαντασμαγορική και οργιαστική ταινία της καριέρας του.
