Η λογοκρισία που περνιέται για κανονικοποίηση και σύμμαχος της καλυτέρευσης ταινιών και γενικών ηθών δεν είναι βέβαια πρόσφατο φαινόμενο. Στο Χόλιγουντ ειδικά, που ακόμα και σήμερα στο όνομα μιας (ουσιαστικής) καλυτέρευσης οι παραγωγές και οι δίαυλοι καλούνται να παρενοχλούν δημιουργούς και δημιουργίες, η ιστορία πηγαίνει πολλά-πολλά χρόνια πίσω, στον Μεσοπόλεμο.

Για να καταλάβει κανείς τον Κώδικα Χέιζ - το ακόλουθο βίντεο δίνει αφορμές για περαιτέρω έρευνα από τον ενδιαφερόμενο -πρέπει να επιστρέψει το ρολόι σε μια εποχή που η τρέχουσα ηθική, ο προτεσταντισμός, το κράτος και η σκληρή κάστα των τότε ηθικολόγων, έπρεπε να προλάβει την ανεξέλεγκτη άνθιση μιας βιομηχανίας που μαζί με τα μυθώδη ποσά της «διαχειριζόταν» μια επίθεση στον καθωσπρεπισμό που πολλές φορές όμως μπέρδευε τον προσωπικό της κόσμο με το τι «μπορούσε» να δειχθεί στο ευρύ κοινό.

Ο σπιθαμιαίος Γουίλ Χέιζ ήταν ο άνθρωπος που πήγε μπροστά στον πόλεμο με την «ανηθικότητα» του Χόλιγουντ, που χρειάζεται μια ολόκληρη βιβιλιογραφία για να φανεί τι κόσμο και τι ήθη αντιπροσώπευε. Ήθη που ο Προτεσταντισμός (και σήμερα ακμάζων στην γενική απουσία συγχωρετικότητας) δεν ανεχόταν εξού και συντάχθηκε ένας Κώδικας Λογοκρισίας που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια.

Τέλος, σε υπεράσπιση των δημιουργών που χρειάστηκε να αντέξουν τον λογοκριτικό ζυγό, να αναφέρουμε ότι μπορεί ένας κυριολεκτικός ρεαλισμός να πήγε περίπατο, όμως η αισθητική του υπαινιγμού και οι λύσεις που δόθηκαν καθιστούν το σινεμά εκείνης της εποχής πρότυπο εφευρετικότητας και ευφυΐας.