Αναμφίβολα υπάρχουν πολλοί που απολαμβάνουν αυτού του τύπου τα cover stories, εδώ του Variety, για ηθοποιούς, σταρ και λογιών διάττοντες οπορτουνιστές. Είναι μια μεγάλη συζήτηση το κατά πόσον τέτοιου είδους «περιεχόμενα» είναι σχετικά με την ατμόσφαιρα σήμερα, ατμόσφαιρα που έχει πάει από την εντελώς ανάποδη και περιμένει με το ντουφέκι και την απαξίωση, ωστόσο αυτό δεν φαίνεται να αποθαρρύνει τις μεγάλες δημοσιογραφικές αγορές να φτιάχνουν πορτρέτα (που δεν είναι ποτέ μόνο πορτρέτα, αν με εννοείτε) καλλιτεχνών του σινεμά. Βέβαια τις περισσότερες φορές είναι πορτρέτα ηθοποιών, δύσκολα βρίσκεις σε συχνότητα πορτρέτα σκηνοθετών, ή (Θεός φυλάξοι) σεναριογράφων, αλλά τι να κάνουμε οι λιγοστοί παλιομοδίτες θέλουν να βλέπουν τους σταρ τους.
Έτσι λοιπόν και εδώ έχεις τις ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, με όλο τους το στυλιζάρισμα (και το ανελέητο ρετούς), «της χαράς και της απλότητας» του σταρ, έχεις όλες τις λεπτομέρειες περί του τι φορούσε, πώς κοιτούσε, τι έπινε, πώς χαμογέλαγε και εδώ ειδικότερα ένα επαναλαμβανόμενο περί υπερδόσης καφεΐνης που κάποια στιγμή έπαψα να το ακολουθώ.
Έχεις και κάποια λίγο παραπάνω ενδιαφέροντα. Κάμποσα περί Σιωπής των Αμνών, ρόλος που αρχικά προοριζόταν για την Μισέλ Φάιφερ (η οποία όμως δεν σήκωνε την πρώτη ύλη), κάμποσα περί της σχέσης με τη Μαμά, που για πολλά χρόνια ήταν και μάνατζερ-ατζέντισά της, αναπόφευκτα κάμποσα για το coming out στους Γλόμπους του 2013 και το γιατί γράφτηκε έτσι, και το γιατί καθυστέρησε (άκου καθυστέρησε, πάλι αυτή η ανοησία ότι ο καθένας πρέπει να απαντά για τα προσωπικά του επειδή τον ρώτησες) και το γιατί μπέρδεψε τόσο (ποιον μπέρδεψε, το ξέραμε 30 χρόνια πριν).
Ασφαλώς η κουβέντα περνά και από το μακρυνό παρελθόν της μπροστά από τις κάμερες («από 3 ετών, αυτό κι αν είναι reality», λέει), την εμπειρία Σκορσέζε στον Ταξιτζή κι ακόμα περισσότερο την προπαρασκευαστική εμπειρία Ντε Νίρο, «με έβαλε υπό την σκέπη του», μεγάλο πράγμα να κάθεσαι με καλό δάσκαλο. Περνά και από την εποχή που αποφάσισε η ίδια να αραιώσει παρουσίες και είδη παραγωγών - αν και εδώ υπάρχει και ο παράγοντας ηλικία που της επέβαλλε έτσι κι αλλιώς αλλαγή σχεδίου δράσης. Σημειώνεται, επίσης, η θετικότητά της στην τρέχουσα φάση της καριέρας της, την οποία και η ίδια αποτιμά ως απολαυστική ακόμα και ως προς τις επιδόσεις της ερμηνευτικά. Ποτέ δεν υπήρξε, πάντως, κατώτερη του υψηλού η Φόστερ.
Στο σύνολο, για μια ακόμα φορά, η Τζόντι που αγαπάμε, ακόμα παραπάνω εκτιμάμε, η κ. Φόστερ που δεν γίνεται ρεντίκολο για κανέναν, που υπήρξε ανέκαθεν σοβαρή, που δεν άφησε την δουλειά και την εποχή να την αλώσουν. Όλο το cover story του Variety βρίσκεται εδώ.
