«I'm a survivor - a living example of what people can go through and survive». Η "Dame" Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ένας από τους τελευταίους μύθους της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ, έφυγε σαν σήμερα σε ηλικία 79 ετών πριν από εφτά χρόνια.
Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ γεννήθηκε από Αμερικανούς γονείς εγκατεστημένους στη Βρετανία, στις 27 Φεβρουαρίου του 1932 στο Χάμστεντ του Λονδίνου και βρέθηκε στο Μπέβερλι Χιλς σε ηλικία επτά ετών, όταν τα σύννεφα του πολέμου σκίαζαν την Ευρώπη. Στα δώδεκά της χρόνια πρωταγωνίστησε στο «National Velvet» (1944), έχοντας ξεκινήσει την καριέρα της ένα χρόνο νωρίτερα από το «Σιωπηλό Κατήγορο» και με τα χρόνια αναδείχθηκε σε απόλυτη σταρ του αμερικανικού κινηματογράφου.
Βραβεύτηκε με δύο Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου (σε ενα σύνολο πέντε υποψηφιοτήτων), το 1960 για το «Ζήσαμε στην Αμαρτία» του Ντάνιελ Μαν και το δεύτερο το 1966 για το ρόλο της Μάρθα στην αριστουργηματική μεταφορά του θεατρικού του Έντουαρντ Άλμπι «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» από τον Μάικ Νίκολς, όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον άντρα της ζωής της, Ρίτσαρντ Μπάρτον.
Μερικές από τις πολυάριθμες ταινίες της που ξεχωρίζουν το «Μια Θέση στον Ήλιο» του 1951, «Ο Γίγας» του 1955 στο πλευρό των Ροκ Χάντσον και Τζέιμς Ντιν, η «Λυσσασμένη Γάτα» του Ρίτσαρντ Μπρουκς βασισμένη στο έργο του Τένεσι Ουίλιαμς και το «Ξαφνικά Πέρυσι το Καλοκαίρι», επίσης από έργο του Ουίλιαμς με συμπρωταγωνιστές τους Κάθριν Χέπμπορν και Μοντγκόμερι Κλιφτ.
Η ταινία που θυμούνται όμως οι περισσότεροι, είναι η πανάκριβη «Κλεοπάτρα» της, η υπερπαραγωγή του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς που σχεδόν κατέστρεψε οικονομικά το στούντιο της 20th Century Fox. Στα γυρίσματα της ταινίας γνώρισε τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και έτσι ξεκίνησε μια από τις πιο πολυσυζητημένες σχέσεις στο Χόλιγουντ.
Συνολικά η Τέιλορ παντρεύτηκε ... οκτώ φορές, απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ με τον Μπάρτον -με τον οποίο έκανε δύο γάμους- αποτέλεσαν για χρόνια ένα από τα πιο διάσημα κινηματογραφικά ζευγάρια στην ιστορία της show biz: μια σχέση που (παρά τους περιπετειώδεις χωρισμούς και τους γάμους με άλλα πρόσωπα) κράτησε ως το θάνατο του ηθοποιού το 1984.
Η εύθραυστη τα τελευταία χρόνια υγεία της θρυλικής ηθοποιού - που εμφανίστηκε για τελευταία φορά στο σινεμά το 1994 στους «Flintstones» και στο εξής δούλεψε για λίγο στην τηλεόραση - την κρατούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Εκτός από τους ρόλους της και την πολυτάραχη προσωπική της ζωή, η Τέιλορ θα μείνει στη μνήμη όλων για τη «στόφα» της σταρ που διέθετε όσο λίγες στο Χόλιγουντ: Ο φακός λάτρευε τη σαγήνη της και παραδινόταν στα σπάνια βιολετί μάτια της, ενώ οι εμφανίσεις εκτός κινηματογραφικών πλατό ήταν πάντα λαμπερές, συνοδευόμενες με ανεκτίμητα κομμάτια από τη τεράστια συλλογή διαμαντιών και κοσμημάτων που διατηρούσε.
Εκτός όμως από τη μεγάλη καριέρα της, η Τέιλορ είχε και σπουδαία ακτιβιστική δράση με πιο χαρακτηριστική στην ίδρυση το 1985 του Αμερικανικού Ιδρύματος για την Ερευνα γύρω από τον ιό AIDS (AmFAR).
Ο θάνατός της σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής για τον αμερικανικό κινηματογράφο, ενώ το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει έβδομη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.
Η Τέιλορ με τα χρόνια έγινε μία εμβληματική παγκόσμια σταρ. Όχι βεβαίως χωρίς τίμημα, αφού τα ερωτικά πάθη της, η λάμψη και η επιτυχία συνοδεύτηκαν με ποικίλους εθισμούς σε φάρμακα και αλκοοόλ που σημάδεψαν τη ζωή της και επιβάρυναν την υγεία της. Σε κάθε περίπτωση, η Λιζ, όπως ήταν το χαϊδευτικό της, έζησε μια ζωή που θα ζήλευαν πολλοί: «Εζησα αρκετά για να γεμίσω τέσσερις ζωές» είχε κάποτε δηλώσει. «Νιώθω τυχερή που το γλέντησα».
