Έβρος, δεκαετία του 1970. Ο σιωπηλός, απόμακρος υπολοχαγός Στέφανος Καραμανίδης αποφασίζει να περάσει λίγες στιγμές δίπλα στον κρυφό του έρωτα, την νεαρή σύζυγο του διοικητή του στρατοπέδου, προτείνοντάς της να χορέψουν στο ρεβεγιόν των Χριστουγέννων. Ζητά λοιπόν από τον φαντάρο Λαζάρου να του μάθει σε μόλις δύο νύχτες την τέχνη του τανγκό, έτσι ώστε να μπορέσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τα μαθήματα, όμως, αλλά και η ίδια η επίμαχη βραδιά, κρύβουν εκπλήξεις για τους ήρωες, αφού απελευθερώνουν κρυμμένους πόθους και φέρνουν ανατροπές, στο πολυαναμενόμενο «Τανγκό των Χριστουγέννων» του Νίκου Κουτελιδάκη, που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη.
Μάθετε περισσότερα για την ταινία μέσα από χαρακτηριστικά αποσπάσματα αλλά και συνεντεύξεις με τους συντελεστές της, με αφορμή την κυκλοφορία της από την Village Films.
Βήμα δεύτερο: Από το βιβλίο στην οθόνη
Ο Γιάννης Ξανθούλης, που δεν είναι καινούριος ούτε στην μεγάλη οθόνη («Το Πεθαμένο Λικέρ», 1992) ούτε την μικρή («…Ύστερα Ήρθαν οι Μέλισσες», 2000), βλέπει αυτήν την φορά το «Τανγκό των Χριστουγέννων» να δοκιμάζει την τύχη του στον κινηματογράφο, σε μια φιλόδοξη εγχώρια παραγωγή που ποντάρει πάνω στην συλλογή διαλεχτών ηθοποιών και συντελεστών, αλλά και το καλωσόρισμα που πάντα επιφυλάσσει το ελληνικό κοινό στον γνωστό συγγραφέα.
Όπως μας είπε ο Νίκος Κουτελιδάκης, διάβασε το μυθιστόρημα μετά από παρότρυνση του Γιάννη Μπέζου και συμφώνησε μαζί του: είναι ένα έργο που προσφέρεται για ταινία, κάτι άλλωστε χαρακτηριστικό του Ξανθούλη, ο οποίος έχει μια «ιδιαίτερη κινηματογραφικότητα στην γραφή του, δυνατούς χαρακτήρες και μια ωραία ιστορία, που διευκολύνει την μεταφορά τους», όπως μας είπε ο σκηνοθέτης. Αυτή η κινηματογραφικότητα, καθώς και η έντονη επιθυμία του να δώσει κάτι δικό του σε αυτήν την ιστορία και τις ιδέες της, ήταν που τον οδήγησαν στην απόφαση να μπει στην πρώτη του κινηματογραφική περιπέτεια.
Όσοι έχουν ήδη διαβάσει το βιβλίο μπορούν να περιμένουν μία σε γενικές γραμμές πιστή μεταφορά του βιβλίου, φυσικά με τις απαραίτητες αφαιρέσεις και συμπτύξεις που απαιτεί ο κινηματογραφικός λόγος, ενώ θα δουν τους ρόλους του αντισυνταγματάρχη Λόγγου να έχει σαφώς αναπτυχθεί, κάτι που προέκυψε αφότου ο Γιάννης Μπέζος συμφώνησε να τον υποδυθεί.
Πέρα από τις κάποιες σκηνές που έφυγαν στο μοντάζ για επιτάχυνση του ρυθμού και μείωση της διάρκειας της ταινίας, οι αλλαγές και οι παρεκκλίσεις που προέκυψαν στην διαδικασία συγγραφής του σεναρίου και στοχεύουν στην ενίσχυση του κεντρικού θέματος της μοναξιάς που διατρέχει την ιστορία. «Επειδή επικεντρωθήκαμε πολύ στην ιδέα της απομόνωσης όπως προέκυπτε από τα κεντρικά πρόσωπα, λόγω της εποχής, της τοποθεσίας, αλλά και της ψυχολογικής απομόνωσης που έφεραν οι καταστάσεις (ο κρυφός έρωτας του Καραμανίδη, ο δυστυχισμένος γάμος της Ζωής, η έντονη επιθυμία του Λόγγου για μετάθεση), γι’ αυτό οι όποιες προσθήκες έγιναν με ακριβώς αυτόν τον στόχο: να δημιουργήσουμε ακόμα εντονότερη πίεση πάνω στους χαρακτήρες.»
Φυσικά, πέρα από την δυσκολία να ζωντανέψουν τον κόσμο που σκιαγραφεί το βιβλίο, οι συντελεστές βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πρόκληση να αναπαραστήσουν πιστά την εποχή της δικτατορίας, που τόσο προσθέτει στην ατμόσφαιρα του φιλμ. «Είχαμε να κάνουμε με την εποχή αλλά και με αυτά που θέλαμε να αναδείξουμε μέσα από αυτή, γι’ αυτό δώσαμε έμφαση σε ορισμένα πράγματα και αντικείμενα ή χώρους, στους οποίους έγινε μια επέμβαση με μια έννοια θεατρική. Ξεκινώντας από την εποχή, είτε προσθέταμε είτε αφαιρούσαμε πράγματα, για να μας βοηθήσουν στην ανάδειξη της κεντρικής ιδέας περισσότερο.»
Ποια σκηνή ήταν η πιο απαιτητική να γυριστεί; «Υπήρχαν αρκετές δύσκολες σκηνές, κυρίως οι τετ-α-τετ σκηνές του Λάζαρου με τον Καραμανίδη ή το τανγκό μεταξύ Καραμανίδη και Ζωής - και από πλευράς παραγωγής και από πλευρά ηθοποιών. Όμως τελικά τις καταφέραμε. Ήταν γενικά μια απαιτητική διαδικασία αλλά είχα μια πολύ καλή συνεργασία και με τους ηθοποιούς αλλά και όλους τους συνεργάτες: τον Γιάννη Δρακουλαράκο που έκανε την φωτογραφία, το Γιώργο Γεωργίου που έκανε τα σκηνικά και τα κοστούμια, τον Κώστα Σούσουλα και το Νίκο Νικολέττο που έκαναν την οργάνωση παραγωγής, και βέβαια το Γιάννο Αιόλου, του οποίου η μουσική συνδράμει πάρα πολύ.»
Το Τανγκό των Χριστουγέννων κυκλοφορεί ήδη στους κινηματογράφους από τη Village Films.
Χριστίνα Λιάπη
