Με τρία ερμηνευτικά βραβεία (Γκρέιαμ, Κούπερ και Τρεμάρκο), αλλά και το βραβείο Καλύτερου Δράματος σε φορμά μίνι σειράς, το «Adolescence» έκλεισε θριαμβευτικά την βραβευτική του σεζόν, μετά από ανάλογα sweeps σε Έμμι (8 νίκες) και Χρυσές Σφαίρες (4 βραβεία). Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη, πάντως, θα λογιζόταν έκπληξη.

Μια επίσκεψη στην σελίδα της σειράς στο imdb θα δώσει μια λεπτομερή εικόνα του βραβευτικού απόηχου της παραγωγής που προβάλλει το Netflix. Σε επίπεδο μίνι σειράς, αλλά και εν γένει κοινωνικής αποτύπωσης, το «Adolescence», ακόμα κι αν μπορεί να γεννά συζήτηση και κριτική (ποτέ κακό αυτό, πάντα δυναμώνει την ηχώ μιας παραγωγής), έγραψε ιστορία στην βρετανική τηλεόραση. Είναι θρυλική η παράδοση των Βρετανών στην κοινωνική καταγραφή, οπότε ναι, εξαρχής αναγνωρίσιμες οι καταβολές και εξηγήσιμη η αποτελεσματικότητα, αλλά και πάλι είδαμε μια σειρά που κατάφερε να είναι απόσταγμα διείσδυσης, περιγραφής και ανάλυσης κοινωνικών φαινομένων και θεώρησης πολιτισμικής στιγμής μιας σχολικής κατάστασης, μιας γενεαλογικής κατανόησης (ή μη) και μιας σχέσης γονέων-παιδιών.