Από τη μια ένα αναμενόμενο γεγονός, από την άλλη ευκαιρία να «θάψεις». Προφανώς δεν χωρούν όλοι σε ένα Διαγωνιστικό, προφανείς και οι απορίες όταν βλέπεις τα ονόματα που...προτιμήθηκαν (Μαρί Κρόιτσερ, Άιρα Σακς, πιο εξηγήσιμα κάποιοι Γάλλοι) και διερωτάσαι πόσο με τα καλά τους μπορεί να είναι οι προγραμματιστές/διευθύντοντες για να κόβουν τον Βέρνερ Χέρτσογκ, ΤΟΝ ΒΕΡΝΕΡ ΧΕΡΤΣΟΓΚ.

Ο οποίος εκτός του ότι και ταινία για το πώς στεγνώνει το χρώμα στον τοίχο να κάνει θα είναι τιμή σου να την έχεις, είναι και δημιουργός-στυλοβάτης του οτιδήποτε συναποτελεί την έννοια «κινηματογραφικό φεστιβάλ». Αλλά οκ, κατανοητό, η νεότης εποπτεύει, τα σόσιαλ επίσης, μην βγει κανείς και φτιάξει κίνημα/δίεση γιατί βάζετε τους γέρους και όχι το καινούργιο Λούκας Ντοντ, ας πούμε, και πέσει η διαδικτυακή κυκλοφορία και κοπεί καμμιά επιχορήγηση.

Χονδρικά έτσι έχουν τα πράγματα, ο φίλος στο World of Reel, όλως τυχαίως, εκτιμά ότι ο Λούκας Ντοντ όντως ίσως ήταν αυτός που εκτόπισε τον Χέρτσογκ (ούτε να το γράψεις αυτό δεν μπορείς), κι έτσι οι Κάννες πρόσφεραν στον Γερμανό θέση στο Κάννες Πρεμιέρες (μαζί με λικεράκι), αυτός είπε όχι, να είστε καλά, και πήρε την ταινία και εξαφανίστηκε. Ο Χέρτσογκ - και οι παραγωγοί του - χρειάζονται αυτονόητα ό,τι σημαίνει (για τους αγοραστές και τους διανομείς) να είσαι στο Διαγωνιστικό των Καννών, ο ίδιος δε ο Γερμανός ήθελε και νομιμοποιημένα τις πρωταγωνιστικές κυρίες του (τις αδελφές Μάρα) να είναι προς εκτίμηση για το Βραβείο Ερμηνείας.

Τώρα η ταινία ίσως οδεύσει προς Βενετία μεριά, παρόμοια με τον Τζάρμους, με μόνη υποσημείωση μήπως και η Βενετία το σκεφτεί αν θέλει να μαζεύει εκείνα που οι Κάννες απορρίπτουν. Επί της ουσίας, προφανώς και ασυζητητί, όπως τα βλέπουμε εμείς, το να έχεις τέτοιον δημιουργό στο φεστιβάλ σου αποτελεί αναντικατάστατη τιμή.