Η αλήθεια είναι πώς πριν την «Εξιλέωση» ο Τζέιμς Μάκαβοϊ δεν ήταν στις σημειώσεις του μεγάλου κοινού. (Κατά μία έννοια βέβαια δεν είναι ούτε μετά την «Εξιλέωση», αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα). Κρίμα από μια πλευρά, διότι υπάρχουν ρόλοι σε ταινίες που αποκάλυπταν ότι έχουμε να κάνουμε με ερμηνευτή ποικιλίας, με στόφα ζεν πρεμιέ αλλά και ντενιρικής μεταμόρφωσης.

Είναι ακόμα πιο κρίμα που κάποιες από τις ερμηνείες αυτές δεν συγκαταλέγονται ούτε στο ακόλουθο τιμητικό βίντεο, που επιλέγει 10 στιγμές που φέρνουν τον Σκωτσέζο στο προσκήνιο της γενιάς του - κι ας μην έχει ακουστεί όσο κάποιοι συνομήλικοί του κι ας μην έχει βραβευθεί με τα διασημότερα των βραβείων. Οπότε οι ενδιαφερόμενοι σημειώστε το «Inside I'm Dancing» του 2004, το αξιαγάπητο «Bright Young Things» (2003) του Στίβεν Φράι και το «Starter for 10» του 2006, λίγο πρν την έκρηξη της ταινίας του Ράιτ που τον έβαλε στην καρδιά των γυναικών (και κάποιων ανδρών, μάλλον), άρα και σε εξώφυλλα και σε πρώτες γραμμές καρνέ των διευθυντών διανομής.

Είναι κατά κοινή ομολογία ωραίος και σεμνός τύπος, μεγάλη απόλαυση όταν απελευθερώνεται στα σκωτσέζικά του, έχει λαμπρή, σποραδική, πορεία στο θέατρο (με τέσσερις υποψηφιότητες «Βραβείου Λόρενς Ολίβιε»!), έχει στόφα πρωταγωνιστή και ήθος υποστηρικτικού, έχει και λίγη ατυχία διότι ενώ αυτός είναι συστηματικά καλός (ενίοτε λίγο υπερβολικός, πάντως) οι ταινίες έχουν μια β' διαλογή γραμμένη πάνω τους. Κλασικό παράδειγμα το «Split», που στα social media είναι ερμηνεία για 23 Όσκαρ, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια ερμηνευτική ατραξιόν, οπωσδήποτε ικανότητας, αλλά όχι πολλά παραπάνω.

Με τους «X-Men» μπήκε σε blockbuster με τα τσαρούχια, με το τηλεοπτικό «Together» έκανε μια αξιοπρόσεκτη ταινία του υπο-είδους των COVID-19 παραγωγών που πραγματεύονται την πανδημία, η καριέρα του είναι μπροστά, όπως και η μέση ηλικία όμως, είθε να έχει και λίγη τύχη παραπάνω με τους ρόλους. Χρόνια του πολλά!